RB
Gepubliceerd op maandag 21 september 2026
RB 4241
Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) ||
21 sep 2026,
Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 21 sep 2026,, RB 4241; 2026/00521 (Klager tegen Armoedefonds), https://reclameboek.nl/artikelen/armoedefonds-commercial-over-zorgen-van-kinderen-in-armoede-niet-stigmatiserend-of-nodeloos-kwetsend

Armoedefonds-commercial over zorgen van kinderen in armoede niet stigmatiserend of nodeloos kwetsend

Vzr. RCC 21 september 2026, RB 4241; 2026/00521 (Klager tegen Armoedefonds). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft een klacht over een televisiecommercial van het Armoedefonds afgewezen. In de commercial wordt aandacht gevraagd voor de gevolgen van armoede voor kinderen. Zo is een jong meisje te zien dat een vrijwel lege koelkast opent, terwijl een voice-over vertelt over de zorgen die kinderen kunnen hebben over het ontbreken van ontbijt of geld voor deodorant. Vervolgens staat het meisje alleen in een gymzaal, terwijl er wordt gesproken over de angst dat klasgenoten te dichtbij komen. Volgens de klager suggereert de commercial hiermee dat kinderen die geen deodorant gebruiken onaangenaam ruiken en daardoor worden buitengesloten. Klager acht het onjuist en stigmatiserend om het ontbreken van deodorant op deze manier aan armoede te koppelen, omdat dit schadelijk zou zijn voor het gevoel van eigenwaarde van mensen die in armoede leven.

De voorzitter beoordeelt de commercial aan de hand van artikel 2 NRC (goede smaak en fatsoen) en artikel 4 NRC (nodeloos kwetsende reclame). Vanwege het subjectieve karakter van deze normen stelt hij zich terughoudend op. Volgens de voorzitter blijkt uit de commercial als geheel duidelijk dat het Armoedefonds aandacht wil vestigen op de dagelijkse zorgen en negatieve gevolgen van armoede voor kinderen. Daarbij worden het ontbreken van ontbijt of basisproducten als deodorant gebruikt als voorbeelden van omstandigheden waarover kinderen zich zorgen kunnen maken. Ook wordt getoond hoe een jongen vanaf de zijlijn toekijkt terwijl andere kinderen voetballen, om te benadrukken dat armoede niet alleen draait om geldgebrek, maar ook om schaamte en het niet kunnen meedoen. Anders dan klager ziet de voorzitter hierin geen negatieve stereotypering van mensen die in armoede leven. De afwijkende interpretatie van de klager van een specifieke scène is onvoldoende om te oordelen dat de commercial naar huidige algemene maatschappelijke opvattingen de grenzen van het toelaatbare overschrijdt. De voorzitter wijst de klacht direct af.

2. Uit de televisiecommercial als geheel blijkt dat deze onmiskenbaar is bedoeld om aandacht te vestigen op de negatieve gevolgen van armoede voor kinderen. Dit gebeurt onder meer door te laten zien dat kinderen die in armoede opgroeien zich zorgen kunnen maken om zaken waarop zij geen invloed hebben, waarbij als voorbeelden worden gegeven dat er niet altijd ontbijt of basisproducten als deodorant in huis zijn. In het vervolg van de commercial zijn beelden te zien van een jonge jongen die aan de rand van een voetbalveld toekijkt hoe zijn leeftijdsgenoten met elkaar voetballen, terwijl de voice-over zegt dat armoede niet alleen gaat over een lege portemonnee, maar ook over schaamte en niet mee kunnen doen.

3. Anders dan klager ziet de voorzitter in de commercial geen negatieve stereotypering van mensen die in armoede leven. De commercial beoogt juist inzicht te geven in de (dagelijkse) zorgen die armoede met zich meebrengt voor kinderen. Dat klager een andere interpretatie geeft aan een specifieke scène in de commercial en daarmee de commercial als geheel, geeft geen aanleiding om te oordelen dat deze naar de huidige algemene maatschappelijke opvattingen de grenzen van het toelaatbare overschrijdt. De voorzitter beslist daarom als volgt.