Misleidende informatie over parkbeheer en WiFi op website Eazzis Vakantiebeheer
Vzr. RCC 29 oktober 2026, RB 4200; 2026/00516 (klager tegen Eazzis Vakantiebeheer). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft geoordeeld dat Eazzis Vakantiebeheer misleidende informatie verstrekt op haar website over Villapark Panjevaart. Op de website worden vakantiewoningen afgebeeld met de mededeling dat alle bungalows over gratis WiFi beschikken. Volgens klager wekt Eazzis hiermee ten onrechte de indruk dat zij het gehele vakantiepark beheert, terwijl zij geen beheer- of servicediensten verleent voor de woningen in fase 1, waaronder de afgebeelde woningen. Klager had een woning in deze fase gehuurd en stelde dat daar geen internetverbinding beschikbaar was. Eazzis heeft ondanks meerdere gelegenheden niet op de klacht gereageerd.
Rb. Den Haag: ook onbedoeld achtergelaten geneesmiddelenreclame kan publieksreclame zijn
Rb. Den Haag 26 mei 2026, RB 4201; LS&R 2505; ECLI:NL:RBDHA:2026:30065 (Novo Nordisk tegen de minister van VWS). In deze zaak tussen Novo Nordisk en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) staat de vraag centraal of het achterlaten van reclamefolders voor het receptgeneesmiddel Saxenda tijdens een obesitassymposium een overtreding van het verbod op publieksreclame oplevert. Tijdens het symposium lagen de folders gedurende ongeveer twee uur op een statafel in een publiekstoegankelijke ruimte. Volgens Novo Nordisk waren de folders uitsluitend bedoeld voor beroepsbeoefenaren en waren zij per ongeluk achtergelaten. De minister legde een boete van € 48.000 op wegens overtreding van artikel 85, aanhef en onder a, Geneesmiddelenwet.
Bike Totaal misleidt consumenten met toezegging van ‘altijd een vervangfiets’
Vzr. RCC 3 november 2026, RB 4199; 2026/00592 (klager tegen Bike Totaal). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft geoordeeld dat Bike Totaal misleidende reclame maakt door op haar website te beloven dat klanten bij een langer durende reparatie altijd een vervangfiets krijgen, terwijl dit afhankelijk is van de beschikbaarheid in de betreffende winkel. Onder het kopje ‘Standaard Superservice’ staat de toezegging ‘Altijd een vervangfiets als de jouwe even moet blijven’. In de voorwaarden, die onder de veelgestelde vragen op dezelfde webpagina zijn opgenomen, staat echter dat een vervangfiets alleen wordt aangeboden indien deze beschikbaar is. Klager stelde dat deze beperking de absolute toezegging tegenspreekt en dat bovendien per vestiging aanvullende voorwaarden kunnen gelden. Bike Totaal voerde aan dat de klager daadwerkelijk een vervangfiets had ontvangen, maar ontevreden was omdat dit geen elektrische fiets betrof. Daarnaast stelde Bike Totaal dat de voorwaarden eenvoudig te raadplegen zijn en dat niet van iedere vestiging kan worden verwacht dat zij onbeperkt vervangfietsen beschikbaar heeft.
Online update: Politieke reclame onder nieuwe Europese regels: wat mag nog tijdens verkiezingscampagnes?
Met de Provinciale Statenverkiezingen van maart 2027 in aantocht bereiden politieke partijen zich voor op nieuwe campagnes. Van verkiezingsposters en televisiespotjes tot advertenties op sociale media: politieke reclame speelt een belangrijke rol in het bereiken van kiezers. Sinds 10 oktober 2025 gelden hiervoor nieuwe Europese regels.
Verordening (EU) 2024/900 betreffende transparantie en gerichte politieke reclame stelt strengere eisen aan de herkenbaarheid, financiering en verspreiding van politieke advertenties. Zo moeten burgers kunnen zien wie achter een politieke reclameboodschap zit, wie deze financiert en of targetingtechnieken zijn gebruikt. Ook beperkt de verordening het gebruik van persoonsgegevens om specifieke groepen kiezers met politieke advertenties te bereiken.
De gevolgen zijn inmiddels zichtbaar. Grote platforms als Meta en Google hebben besloten politieke advertenties niet langer toe te staan in de Europese Unie. Tegelijkertijd werkt Nederland aan de verdere inrichting van het toezicht op de naleving van de verordening.
Tijdens de Online Update Politieke Reclame op woensdag 16 december bespreken Machteld Robichon en Bente van Kan (beiden bureau Brandeis) de nieuwe Europese regels en de gevolgen daarvan voor de praktijk. Zij behandelen de belangrijkste verplichtingen uit de verordening en bieden handvatten voor de voorbereiding op de komende verkiezingscampagnes.
De online bijeenkomst vindt plaats van 9.00 tot 10.00 uur en levert 1 opleidingspunt op.
STËLZ-reclame met bekende rapper niet specifiek gericht op minderjarigen
CvB 11 november 2026, RB 4198; 2026/00298 - CVB (klager tegen STËLZ). Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft geoordeeld dat reclame-uitingen voor STËLZ Hard Lemonade niet specifiek op minderjarigen zijn gericht in de zin van artikel 10 van de Reclamecode voor Alcoholhoudende Dranken (RvA). De zaak betreft twee abriposters, een YouTube-video en een productverpakking voor de alcoholhoudende drank STËLZ Hard Lemonade. Op de posters zijn bekende personen te zien bij een zwembad met een blikje STËLZ, de tekst ‘The new Hard Lemonade’ en een QR-code voor een winactie. In de YouTube-video zijn personen te zien die bij een zwembad en op een boot feestvieren, terwijl het nummer ‘Lemonade’ van een bekende rapper te horen is. Klager stelde dat de reclamecampagne door onder meer de inzet van de rapper, het gebruik van muziek, de kleurrijke vormgeving en de verwijzing naar limonade specifiek minderjarigen aansprak. De Reclame Code Commissie had in eerste aanleg geoordeeld dat de posters en de YouTube-video onvoldoende duidelijk maakten dat het om reclame voor een alcoholhoudende drank ging en daarom in strijd waren met artikel 3 lid 1 en lid 2 RvA. Daarnaast was de YouTube-video zonder het verplichte 18+-leeftijdsfilter gepubliceerd, in strijd met artikel 23 lid 3 onder c RvA. De Commissie wees echter de klachten over het specifiek richten van de reclame op minderjarigen en over de productverpakking af. Klager ging hiertegen in beroep en stelde onder meer dat de uitingen als samenhangende campagne moesten worden beoordeeld en dat de Commissie onvoldoende rekening had gehouden met de bescherming van minderjarigen.
KLM-reclame voor Real Deal Dagen misleidend door ontbreken informatie over prijsvoordeel
CvB 11 november 2026, RB 4197; dossier 2026/00138 - CVB (Consumentenbond tegen KLM). Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft geoordeeld dat een reclame-uiting van KLM voor de zogenoemde Real Deal Dagen misleidend is, omdat essentiële informatie over de werking van de kortingsactie en de hoogte van het aangeboden prijsvoordeel ontbreekt. De zaak betreft een e-mail van KLM van 26 januari 2026 met als onderwerp ‘Final call: nog 2 Real Deal Dagen!’, waarin consumenten met een aftelklok en teksten als ‘Nu is het moment om te boeken’ en ‘Pak uw Real Deal voordat het te laat is’ werden aangespoord om snel vliegtickets of pakketreizen te boeken. In de e-mail worden verschillende bestemmingen met vanafprijzen aangeprezen, waaronder Londen vanaf € 165 en Curaçao vanaf € 699. De Consumentenbond stelde dat de combinatie van de aftelklok, de aansporingen om snel te boeken en de concrete aanbiedingen ten onrechte de indruk wekte dat consumenten uitsluitend tijdens de actieperiode van een bijzonder prijsvoordeel konden profiteren. Volgens de Consumentenbond bleek uit prijsvergelijkingen dat bepaalde vliegtickets na afloop van de actie goedkoper waren dan tijdens de Real Deal Dagen. De Reclame Code Commissie had de klacht in eerste aanleg afgewezen, omdat volgens haar daadwerkelijk sprake was van een tijdelijk prijsvoordeel en de aftelklok de resterende duur van de actie correct weergaf. De Consumentenbond ging hiertegen in beroep.
HvJ EU: niet te verwaarlozen verwarringsgevaar met levensmiddelenverpakking volstaat voor strijd met CLP-verordening
HvJ EU 5 november 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care). Het Hof heeft zich uitgesproken over de eisen die artikel 35 lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP-verordening) stelt aan verpakkingen van gevaarlijke stoffen en mengsels die kunnen worden verward met levensmiddelenverpakkingen. Aanleiding is een geschil tussen de Zweedse onderneming Orkla Care, die onder meer vloeibare wasmiddelen verkoopt, en de Zweedse inspectie voor chemische stoffen (Kemikalieinspektionen, KEMI). Orkla bracht wasmiddelen op de markt in langwerpige, gekleurde kartonnen verpakkingen met een gevouwen bovenkant en een schroefdop. Volgens KEMI konden deze verpakkingen vanwege hun vormgeving, kleuren en etikettering, waaronder de vermelding dat het product veganistisch was, worden verward met verpakkingen van levensmiddelen. KEMI verbood daarom het in de handel brengen van negen wasmiddelen in dergelijke verpakkingen. Orkla bestreed dit verbod en voerde onder meer aan dat de verpakkingen afbeeldingen van textiel bevatten, voorzien waren van een verzegelingsetiket en waarschuwingen tegen inslikken, en dat de producten slechts als oogirriterend waren ingedeeld en volgens haar geen gevaar opleverden bij inslikken. Nadat de rechter in eerste aanleg het verbod in stand had gelaten, stelde de Zweedse rechter in hoger beroep prejudiciële vragen over de beoordelingscriteria voor verpakkingsgelijkenis, de relevante geografische markt, het begrip consument, het vereiste verwarringsgevaar en de betekenis van de gevarenklasse van het product.
Hoge Raad: rechter moet essentiële informatieplichten bij online schadeverzekeringen ambtshalve toetsen
HR 9 oktober 2026, RB 4193; ECLI:NL:HR:2026:1636 (Achmea tegen verzekeringnemer). De Hoge Raad heeft prejudiciële vragen beantwoord over de informatieplichten van schadeverzekeraars bij op afstand gesloten verzekeringsovereenkomsten met consumenten, de ambtshalve toetsing daarvan en de mogelijke sancties bij het schenden van deze verplichtingen. Aanleiding is een procedure waarbij Achmea Schadeverzekeringen betaling vordert van € 263,22, vermeerderd met huur en kosten, vanwege een op afstand gesloten autoverzekering verschuldigde premie, eigen risico en/of andere vergoedingen. De verzekeringnemer is niet verschenen. De kantonrechter van de Rechtbank Amsterdam vraagt zich af of de rechter ambtshalve moet onderzoeken of onderzoekers van de verzekeraar hebben voldaan aan de informatieplichten uit de Wet op het financieel toezicht (Wft) en het Besluit gedragstoezicht financiële ondernemingen (BGfo), die voortvloeien uit de Richtlijn verkoop op afstand van financiële diensten en de Richtlijn verzekeringsdistributie. Daarbij rezen onder meer vragen over welke informatieplichten als essentieel moeten worden verplicht, wanneer informatie op een duurzame drager wordt verstrekt en welke gevolgen aan deze verplichtingen worden opgelegd.
HvJ EU: distributeur hoeft reclameclaims van cosmeticafabrikant niet systematisch te controleren
HvJ EU 5 november 2026, RB 4192; LS&R 2506; ECLI:EU:C:2026:947 (Gut gekauft Reformhäuser). Het Hof heeft zich uitgesproken over de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs bij het overnemen van reclameclaims van fabrikanten van cosmetische producten en de verhouding tussen de Cosmeticaverordening (Verordening (EG) nr. 1223/2009) en de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken (Richtlijn 2005/29/EG). Aanleiding is een geschil tussen de Duitse vereniging Verband Sozialer Wettbewerb (VSW) en GUT GEKAUFT Reformhäuser, een exploitant van een winkel in dieet- en natuurproducten. GUT GEKAUFT had in een reclamefolder een gezichtscrème aangeprezen met een bewering over de gunstige werking van het daarin aanwezige ginsengextract. Deze bewering was afkomstig van de fabrikant, stond ook op de verpakking en was door de distributeur ongewijzigd overgenomen. Volgens VSW was de werkzaamheid van ginseng-extract bij uitwendig gebruik niet wetenschappelijk aangetoond, waardoor de reclame in strijd zou zijn met artikel 20 lid 1 van de Cosmeticaverordening. De stakingsvordering van VSW werd in eerste aanleg toegewezen, maar in hoger beroep afgewezen omdat de distributeur volgens het Oberlandesgericht Düsseldorf niet verantwoordelijk was voor de naleving van deze bepaling bij het ongewijzigd overnemen van reclameclaims van de fabrikant. Het Bundesgerichtshof stelde vervolgens prejudiciële vragen over de omvang van de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs en de toepasselijkheid van de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken.
A-G Valk: geen oneerlijke handelspraktijk bij voortzetting energielevering na faillissement leverancier
Parket bij de Hoge Raad 23 oktober 2026, RB 4194; ECLI:NL:PHR:2026:998 ([eiser] tegen Innova Energie B.V.) Advocaat-generaal Valk heeft geconcludeerd in een prejudiciële procedure over de rechtspositie van kleinverbruikers na het faillissement van hun energieleverancier en de toepasselijkheid van de regels over oneerlijke handelspraktijken, ongevraagde leveringen en precontractuele informatieplichten. Aanleiding is een geschil tussen een consument en Innova Energie, dat na het faillissement van SEPA Green Energy in december 2021 het klantenbestand van deze energieleverancier had overgenomen. De consument had sinds december 2020 een tweejarige overeenkomst met SEPA voor de levering van gas en elektriciteit tegen vaste tarieven. Innova zette de levering voort tegen eigen, hogere tarieven, waarop de consument terugbetaling vorderde van € 4.414,87. Volgens hem waren de oorspronkelijke leveringsovereenkomst en de daarbij behorende tarieven op Innova overgegaan. Subsidiair beriep hij zich onder meer op schending van precontractuele informatieplichten, oneerlijke handelspraktijken en dwaling. De kantonrechter van de Rechtbank Den Haag stelde prejudiciële vragen aan de Hoge Raad over de gevolgen van de overname van het klantenbestand op grond van de destijds geldende Besluiten leveringszekerheid, de mogelijke totstandkoming van een nieuwe leveringsovereenkomst en de toepasselijkheid van consumentenbeschermende bepalingen.












