RB
RB 4195
16 november 2026
Uitspraak

HvJ EU: niet te verwaarlozen verwarringsgevaar met levensmiddelenverpakking volstaat voor strijd met CLP-verordening

 
RB 4193
16 november 2026
Uitspraak

Hoge Raad: rechter moet essentiële informatieplichten bij online schadeverzekeringen ambtshalve toetsen

 
RB 4192
16 november 2026
Uitspraak

HvJ EU: distributeur hoeft reclameclaims van cosmeticafabrikant niet systematisch te controleren

 
RB 4195

HvJ EU: niet te verwaarlozen verwarringsgevaar met levensmiddelenverpakking volstaat voor strijd met CLP-verordening

Rechtspraak (NL/EU) 5 nov 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care), https://reclameboek.nl/artikelen/hvj-eu-niet-te-verwaarlozen-verwarringsgevaar-met-levensmiddelenverpakking-volstaat-voor-strijd-met-clp-verordening

HvJ EU 5 november 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care). Het Hof heeft zich uitgesproken over de eisen die artikel 35 lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP-verordening) stelt aan verpakkingen van gevaarlijke stoffen en mengsels die kunnen worden verward met levensmiddelenverpakkingen. Aanleiding is een geschil tussen de Zweedse onderneming Orkla Care, die onder meer vloeibare wasmiddelen verkoopt, en de Zweedse inspectie voor chemische stoffen (Kemikalieinspektionen, KEMI). Orkla bracht wasmiddelen op de markt in langwerpige, gekleurde kartonnen verpakkingen met een gevouwen bovenkant en een schroefdop. Volgens KEMI konden deze verpakkingen vanwege hun vormgeving, kleuren en etikettering, waaronder de vermelding dat het product veganistisch was, worden verward met verpakkingen van levensmiddelen. KEMI verbood daarom het in de handel brengen van negen wasmiddelen in dergelijke verpakkingen. Orkla bestreed dit verbod en voerde onder meer aan dat de verpakkingen afbeeldingen van textiel bevatten, voorzien waren van een verzegelingsetiket en waarschuwingen tegen inslikken, en dat de producten slechts als oogirriterend waren ingedeeld en volgens haar geen gevaar opleverden bij inslikken. Nadat de rechter in eerste aanleg het verbod in stand had gelaten, stelde de Zweedse rechter in hoger beroep prejudiciële vragen over de beoordelingscriteria voor verpakkingsgelijkenis, de relevante geografische markt, het begrip consument, het vereiste verwarringsgevaar en de betekenis van de gevarenklasse van het product.

RB 4193

Hoge Raad: rechter moet essentiële informatieplichten bij online schadeverzekeringen ambtshalve toetsen

Rechtspraak (NL/EU) 9 okt 2026, RB 4193; ECLI:NL:HR:2026:1636 (Achmea tegen verzekeringnemer), https://reclameboek.nl/artikelen/hoge-raad-rechter-moet-essentiele-informatieplichten-bij-online-schadeverzekeringen-ambtshalve-toetsen

HR 9 oktober 2026, RB 4193; ECLI:NL:HR:2026:1636 (Achmea tegen verzekeringnemer). De Hoge Raad heeft prejudiciële vragen beantwoord over de informatieplichten van schadeverzekeraars bij op afstand gesloten verzekeringsovereenkomsten met consumenten, de ambtshalve toetsing daarvan en de mogelijke sancties bij het schenden van deze verplichtingen. Aanleiding is een procedure waarbij Achmea Schadeverzekeringen betaling vordert van € 263,22, vermeerderd met huur en kosten, vanwege een op afstand gesloten autoverzekering verschuldigde premie, eigen risico en/of andere vergoedingen. De verzekeringnemer is niet verschenen. De kantonrechter van de Rechtbank Amsterdam vraagt zich af of de rechter ambtshalve moet onderzoeken of onderzoekers van de verzekeraar hebben voldaan aan de informatieplichten uit de Wet op het financieel toezicht (Wft) en het Besluit gedragstoezicht financiële ondernemingen (BGfo), die voortvloeien uit de Richtlijn verkoop op afstand van financiële diensten en de Richtlijn verzekeringsdistributie. Daarbij rezen onder meer vragen over welke informatieplichten als essentieel moeten worden verplicht, wanneer informatie op een duurzame drager wordt verstrekt en welke gevolgen aan deze verplichtingen worden opgelegd.

RB 4192

HvJ EU: distributeur hoeft reclameclaims van cosmeticafabrikant niet systematisch te controleren

Rechtspraak (NL/EU) 5 nov 2026, RB 4192; ECLI:EU:C:2026:947 (Gut gekauft Reformhäuser), https://reclameboek.nl/artikelen/hvj-eu-distributeur-hoeft-reclameclaims-van-cosmeticafabrikant-niet-systematisch-te-controleren

HvJ EU 5 november 2026, RB 4192; ECLI:EU:C:2026:947 (Gut gekauft Reformhäuser). Het Hof heeft zich uitgesproken over de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs bij het overnemen van reclameclaims van fabrikanten van cosmetische producten en de verhouding tussen de Cosmeticaverordening (Verordening (EG) nr. 1223/2009) en de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken (Richtlijn 2005/29/EG). Aanleiding is een geschil tussen de Duitse vereniging Verband Sozialer Wettbewerb (VSW) en GUT GEKAUFT Reformhäuser, een exploitant van een winkel in dieet- en natuurproducten. GUT GEKAUFT had in een reclamefolder een gezichtscrème aangeprezen met een bewering over de gunstige werking van het daarin aanwezige ginsengextract. Deze bewering was afkomstig van de fabrikant, stond ook op de verpakking en was door de distributeur ongewijzigd overgenomen. Volgens VSW was de werkzaamheid van ginseng-extract bij uitwendig gebruik niet wetenschappelijk aangetoond, waardoor de reclame in strijd zou zijn met artikel 20 lid 1 van de Cosmeticaverordening. De stakingsvordering van VSW werd in eerste aanleg toegewezen, maar in hoger beroep afgewezen omdat de distributeur volgens het Oberlandesgericht Düsseldorf niet verantwoordelijk was voor de naleving van deze bepaling bij het ongewijzigd overnemen van reclameclaims van de fabrikant. Het Bundesgerichtshof stelde vervolgens prejudiciële vragen over de omvang van de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs en de toepasselijkheid van de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken.

RB 4194

A-G Valk: geen oneerlijke handelspraktijk bij voortzetting energielevering na faillissement leverancier

Rechtspraak (NL/EU) 23 okt 2026, RB 4194; ECLI:NL:PHR:2026:998 ([eiser] tegen Innova Energie B.V), https://reclameboek.nl/artikelen/a-g-valk-geen-oneerlijke-handelspraktijk-bij-voortzetting-energielevering-na-faillissement-leverancier

Parket bij de Hoge Raad 23 oktober 2026, RB 4194; ECLI:NL:PHR:2026:998 ([eiser] tegen Innova Energie B.V.) Advocaat-generaal Valk heeft geconcludeerd in een prejudiciële procedure over de rechtspositie van kleinverbruikers na het faillissement van hun energieleverancier en de toepasselijkheid van de regels over oneerlijke handelspraktijken, ongevraagde leveringen en precontractuele informatieplichten. Aanleiding is een geschil tussen een consument en Innova Energie, dat na het faillissement van SEPA Green Energy in december 2021 het klantenbestand van deze energieleverancier had overgenomen. De consument had sinds december 2020 een tweejarige overeenkomst met SEPA voor de levering van gas en elektriciteit tegen vaste tarieven. Innova zette de levering voort tegen eigen, hogere tarieven, waarop de consument terugbetaling vorderde van € 4.414,87. Volgens hem waren de oorspronkelijke leveringsovereenkomst en de daarbij behorende tarieven op Innova overgegaan. Subsidiair beriep hij zich onder meer op schending van precontractuele informatieplichten, oneerlijke handelspraktijken en dwaling. De kantonrechter van de Rechtbank Den Haag stelde prejudiciële vragen aan de Hoge Raad over de gevolgen van de overname van het klantenbestand op grond van de destijds geldende Besluiten leveringszekerheid, de mogelijke totstandkoming van een nieuwe leveringsovereenkomst en de toepasselijkheid van consumentenbeschermende bepalingen.

RB 4190

CvB: ‘verantwoord stoken’ is milieuclaim die De Groene Stoker niet kan waarmaken

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 20 okt 2026, RB 4190; 2026/00151 - CvB (klager tegen de Groene Stoker), https://reclameboek.nl/artikelen/cvb-verantwoord-stoken-is-milieuclaim-die-de-groene-stoker-niet-kan-waarmaken

CvB RCC 20 oktober 2026, RB 4190; LS&R 2503; 2026/00151 - CvB (klager tegen de Groene Stoker). In deze zaak over reclame-uitingen van Stichting De Groene Stoker staat de vraag centraal of de woorden ‘verantwoord stoken’ op haar website een absolute milieuclaim vormen in de zin van de Code voor Duurzaamheidsreclame (CDR). De Groene Stoker gebruikt deze woorden onder meer bij het aanbieden van een digitale stookcursus, waarmee zij houtkachelgebruikers wil informeren over zorgvuldig stookgedrag en het beperken van rookontwikkeling en overlast. Naar aanleiding van een klacht oordeelde de Reclame Code Commissie eerder dat de uiting in strijd is met artikel 4 CDR, omdat de gemiddelde consument de woorden zo kan opvatten dat houtstook als zodanig verantwoord is. De Groene Stoker gaat hiertegen in beroep. De Groene Stoker voert aan dat de woorden ‘verantwoord stoken’ geen uitspraak doen over de milieueigenschappen van hout, maar uitsluitend betrekking hebben op het gedrag van houtkachelgebruikers. Volgens haar wordt onvoldoende rekening gehouden met het educatieve karakter van de website. De organisatie wil consumenten niet aansporen om meer hout te stoken, maar bestaande gebruikers stimuleren om de negatieve gevolgen zoveel mogelijk te beperken. Daarnaast stelt De Groene Stoker dat zij de betreffende teksten inmiddels heeft aangepast en verduidelijkt.

RB 4184

Journalistieke Woo-verzoeken: hoe toegankelijk is overheidsinformatie in de praktijk?

De Wet open overheid (Woo) moet de transparantie van het openbaar bestuur bevorderen. Voor journalisten vormt de wet een belangrijk instrument om overheidsinformatie te verkrijgen en het handelen van bestuursorganen te controleren. Maar in de praktijk blijkt de uitvoering niet altijd eenvoudig.

Bestuursorganen worden geconfronteerd met omvangrijke verzoeken, beperkte capaciteit en de noodzaak om verschillende belangen tegen elkaar af te wegen. Voor journalisten kunnen lange behandeltermijnen, gedeeltelijke openbaarmaking en juridische procedures het verkrijgen van actuele informatie bemoeilijken. Daarmee ontstaat een spanningsveld tussen de uitvoerbaarheid van de Woo en het belang van een goed geïnformeerd publiek.

In hoeverre biedt de huidige wetgeving voldoende waarborgen voor effectieve journalistieke controle? Deze en andere vragen beantwoorden we tijdens het Nationaal Mediarechtcongres op donderdag 19 november. Dit bespreken we in een panel met

  • Elisabeth Pietermaat (Pels Rijcken)
  • Tim Staal (SPOON/Investico) en
  • Hester van Rossum-ten Cate (Adviescollege Openbaarheid en Informatiehuishouding) 

Vanuit hun verschillende perspectieven gaan we hierover in discussie. De middag staat onder leiding van Remy Chavannes (Brinkhof). Er zijn op dit moment nog enkele plekken beschikbaar. 

RB 4183

Minimumleeftijd voor sociale media: bescherming van minderjarigen versus digitale grondrechten

De roep om strengere regels voor het gebruik van sociale media door minderjarigen neemt toe. In verschillende Europese landen wordt gesproken over minimumleeftijden en beperkingen voor toegang tot onlineplatforms. Ook op Europees niveau staat de bescherming van minderjarigen hoog op de agenda. Op 17 september 2026 presenteerde de Europese Commissie het voorstel voor de EU KIDS Act, dat onder meer voorziet in een minimumleeftijd van 15 jaar voor het zelfstandig aanmaken van een socialemedia-account.

Een minimumleeftijd voor sociale media roept verschillende juridische vragen op.

Bijvoorbeeld over hoe een toegangsverbod zich tot de vrijheid van informatie en de rechten van minderjarigen verhoud, of welke verplichtingen aan platforms kunnen worden opgelegd. Bovendien is het de vraag hoe de leeftijd van gebruikers betrouwbaar kan worden vastgesteld zonder hun privacy onevenredig aan te tasten.

Daarnaast speelt de vraag waar de grens tussen sociale media en andere mediadiensten ligt. Waarom zou het eindeloos bekijken van korte video's op een sociaal platform anders moeten worden gereguleerd dan het achter elkaar bekijken van afleveringen op een streamingdienst?

Tijdens het Nationaal Mediarechtcongres op donderdag 19 november staat de regulering van mediagebruik door minderjarigen centraal in een paneldiscussie met

  • Alderik Oosthoek (Commissariaat voor de Media)
  • Julia van Best (Europese Commissie)
  • Monique van Oers (ACM) en
  • Dorien Verhulst (Brinkhof).

Het panel bespreekt de juridische en praktische gevolgen van een mogelijke minimumleeftijd, de rol van toezichthouders en de verhouding tussen kinderbescherming, privacy en de vrijheid van informatie. Dit doen ze onder leiding van Remy Chavannes (Brinkhof). Er zijn op dit moment nog plekken beschikbaar. 

RB 4189

Boete van € 45.000 voor tabaksreclame tijdens televisie-interview blijft in stand

Rechtspraak (NL/EU) 20 okt 2026, RB 4189; ECLI:NL:RBROT:2026:15308 (eiseres tegen de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport), https://reclameboek.nl/artikelen/boete-van-45-000-voor-tabaksreclame-tijdens-televisie-interview-blijft-in-stand

Rb. Rotterdam 20 oktober 2026, RB 4189; ECLI:NL:RBROT:2026:15308 (eiseres tegen de staatssecretaris van VWS). De rechtbank oordeelt dat de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport terecht een bestuurlijke boete van € 45.000 heeft opgelegd aan een onderneming wegens uitlatingen van haar managing director over rookvrije alternatieven voor traditionele sigaretten tijdens een televisie-interview. De managing director was op 22 oktober 2023 te gast in het programma Business Class op RTL 7, waar hij onder meer sprak over verhitte tabaksproducten en andere nicotineproducten. Naar aanleiding van een melding onderzocht de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) de uitzending en concludeerde de staatssecretaris dat sprake was van overtreding van het reclameverbod van artikel 5, eerste lid, van de Tabaks- en rookwarenwet (Trw). De onderneming betoogt dat er geen sprake was van commerciële mededelingen, maar van feitelijke informatieverstrekking in het kader van vrije nieuwsgaring. Daarbij wijst zij erop dat het interview een kritisch en niet-commercieel karakter had, dat zij niet voor deelname had betaald en dat de managing director op uitnodiging deelnam. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Het reclamebegrip van artikel 1 Trw omvat iedere commerciële mededeling die het bekendheid geven aan of het aanprijzen van tabaksproducten of aanverwante producten tot doel dan wel rechtstreeks of onrechtstreeks tot gevolg heeft. Tijdens het interview benadrukte de managing director onder meer dat rookvrije alternatieven beter zouden zijn dan traditionele sigaretten en dat rokers hierover geïnformeerd moesten worden. Omdat de onderneming dergelijke producten in Nederland aanbiedt en een commercieel belang heeft bij deze boodschap, kwalificeren de uitlatingen volgens de rechtbank als reclame. Dat het interview niet door de onderneming was geïnitieerd, dat daar geen vergoeding tegenover stond of dat de mededelingen feitelijk juist zouden zijn, doet daaraan niet af. Ook de omstandigheid dat tijdens het interview de risico's van tabaks- en nicotineproducten werden benoemd, neemt het commerciële karakter van de uitlatingen niet weg.

RB 4185

Van reclamecampagne tot bestelknop: welke regels gelden voor websites en webshops?

Een aantrekkelijke reclamecampagne brengt consumenten naar een webshop. Maar hoe zorgt een onderneming ervoor dat ook de website zelf aan alle juridische eisen voldoet? 

Vooral zogenoemde dark patterns krijgen steeds meer aandacht. Denk aan vooraf aangevinkte opties, verborgen kosten of aftelklokken die consumenten onder druk zetten om snel een aankoop te doen. Met dergelijke technieken proberen ondernemingen het keuzegedrag van consumenten te beïnvloeden. Tijdens het Nationaal Reclamerechtcongres op 10 december bespreekt Gianna Hendriks (Osborne Clarke) wanneer ze daarmee de grens van een oneerlijke handelspraktijk overschrijden. 

Ook bij het gebruik van cookies en de inrichting van het bestelproces moeten ondernemingen rekening houden met verschillende wettelijke verplichtingen. Zo moeten ze consumenten duidelijk informeren over de totale prijs, eventuele bijkomende kosten en de voorwaarden van een overeenkomst. Daarnaast gelden specifieke regels voor het plaatsen van cookies en het verwerken van persoonsgegevens. 

Hendriks gaat in op hoe ondernemingen hun websites en webshops juridisch verantwoord kunnen inrichten. 

Ook dit jaar weer onder leiding van Ebba Hoogenraad (Hoogenraad & Haak) en Willem Leppink (Ploum). Er zijn nog plekken beschikbaar. Tot 15 november geldt € 50 vroegboekkorting.