Algemene regels  

Rb. Amsterdam 30 oktober 2026, RB 4181; ECLI:NL:RBAMS:2026:10763 (Reclame & Design tegen Inbox Storage). In deze zaak tussen Reclame & Design en Inbox Storage staat de vraag centraal of Inbox Storage gehouden is de facturen voor drie geleverde reclamespandoeken te betalen. Inbox Storage weigert betaling omdat R&D aanvankelijk verkeerde spandoeken heeft geleverd, waardoor zij onnodig kosten heeft gemaakt voor de huur van een hoogwerker. Daarnaast stelt Inbox Storage dat de geleverde doeken productiefouten vertonen en dat zij geen opdracht heeft gegeven voor een derde spandoek.

In deze zaak tussen [eiseres] en [gedaagden] staat de betaling van facturen voor vermeende advertentie- en promotiewerkzaamheden centraal. [Eiseres] stelt dat partijen een of meer overeenkomsten van opdracht hebben gesloten en dat zij op basis daarvan werkzaamheden heeft uitgevoerd. [Gedaagden] betwisten dat zij enige opdracht hebben verstrekt of dat werkzaamheden zijn uitgevoerd. Volgens hen is sprake van spookfacturen en worden zij regelmatig telefonisch benaderd voor advertenties en sponsoracties voor goede doelen.

Rb. Amsterdam 21 oktober 2026, RB 4177; ECLI:NL:RBAMS:2026:10277 (Macedonian Thrace Brewery tegen Heineken en Athenian Brewery). In deze zaak tussen Macedonian Thrace Brewery (MTB) en Heineken en haar Griekse dochteronderneming Athenian Brewery (AB) staat een schadevordering centraal wegens misbruik van een economische machtspositie op de Griekse biermarkt. De Griekse mededingingsautoriteit heeft eerder vastgesteld dat AB tussen 1998 en 2014 concurrenten heeft uitgesloten door onder meer exclusiviteitsafspraken, loyaliteitskortingen en discriminerende behandeling van afnemers. Deze praktijken vonden plaats bij horecagelegenheden, groothandels en supermarkten. MTB stelt hierdoor omzet en winst te zijn misgelopen en vordert schadevergoeding van AB en haar moedervennootschap Heineken.

Rb. Amsterdam 28 oktober 2026, RB 4178; IT 5632; ECLI:NL:RBAMS:2026:10574 (Stichting Consumenten Competition Claims tegen Booking.com en Agoda). In deze zaak tussen Stichting Consumenten Competition Claims en Booking.com c.s. staat een collectieve schadeclaim centraal wegens vermeend mededingingsbeperkende en misleidende handelspraktijken op online hotelboekingsplatforms. De Stichting stelt dat Booking.com met pariteitsclausules hotels heeft beperkt in hun mogelijkheden om via andere verkoopkanalen lagere prijzen of gunstigere voorwaarden aan te bieden, waardoor consumenten te veel zouden hebben betaald. Daarnaast zouden Booking.com en Agoda gebruikmaken van dark patterns: misleidende patronen en uitlatingen op hun websites die het boekingsgedrag van consumenten beïnvloeden. Booking Holdings Inc. en Agoda betwisten dat de Nederlandse rechter bevoegd is om over de tegen hen ingestelde vorderingen te oordelen.

Rb. Overijssel 15 september 2026, RB 4171; ECLI:NL:RBOVE:2026:5508 (Cinefox tegen [gedaagde]). Cinefox Bioscoop- en Theater Reclame B.V. heeft een ondernemer aangesproken tot betaling van openstaande bedragen uit een overeenkomst voor het vervaardigen en plaatsen van reclame-uitingen in twee zalen van bioscoop Kinepolis in Enschede. Volgens Cinefox was de overeenkomst op 15 augustus 2024 gesloten voor een periode van drie jaar. De ondernemer stelt daarentegen dat hij slechts een overeenkomst voor één jaar is aangegaan en deze na negen maanden heeft opgezegd. Hij voert aan dat hij de Nederlandse taal onvoldoende beheerst en door Cinefox is misleid over de looptijd en de mogelijkheid tot opzegging. Cinefox betwist dit en beroept zich op de ondertekende overeenkomst en haar algemene voorwaarden. Op grond daarvan vordert zij, naast de openstaande betaling voor het eerste jaar, ook de resterende termijnen voor de volledige contractduur. In totaal vordert Cinefox € 4.973,50, vermeerderd met rente en kosten.

Rb. Den Haag 8 april 2026, RB 4170; ECLI:NL:RBDHA:2026:7807 (Staatsloterij tegen Loterijverlies). Staatsloterij B.V. heeft Loterijverlies.nl B.V. aangesproken tot vergoeding van advocaatkosten en interne kosten die zij heeft gemaakt in een eerdere collectieve schadevergoedingsprocedure. Die procedure was aangespannen naar aanleiding van misleidende reclame-uitingen van Staatsloterij over onder meer winkansen en prijzen. In die eerdere procedure oordeelde de rechtbank Den Haag in 2017 dat Loterijverlies misbruik had gemaakt van haar procesbevoegdheid. Het gerechtshof Den Haag oordeelde in 2019 dat Loterijverlies niet bevoegd was om namens de aangesloten deelnemers te procederen, de waarheidsplicht van artikel 21 Rv op grove wijze had geschonden en misbruik had gemaakt van haar procesbevoegdheid. Staatsloterij stelt dat Loterijverlies daarmee onrechtmatig heeft gehandeld en vordert € 723.055,42 aan advocaatkosten en interne kosten. Loterijverlies betwist haar aansprakelijkheid en stelt tegenvorderingen in van ruim € 13 miljoen. Volgens haar heeft Staatsloterij onder meer onrechtmatig gehandeld door een collectieve regeling en een bijzondere gratis trekking te organiseren, waardoor Loterijverlies vergoedingen en bijdragen van deelnemers zou zijn misgelopen.

Hof Arnhem-Leeuwarden 10 maart 2026, RB 4169; ECLI:NL:GHARL:2026:1465 (de vereniging tegen ALO). Belangenvereniging De Scheepsbel en verschillende huurders van jaarplaatsen op camping De Scheepsbel in Doornspijk zijn in hoger beroep gekomen tegen een vonnis waarin de opzegging van hun huurovereenkomsten door ALO Beheer B.V. rechtsgeldig werd geacht. De huurders hadden mondelinge huurovereenkomsten voor onbepaalde tijd en beschikten over eigen caravans of chalets op de gehuurde standplaatsen. ALO had de overeenkomsten opgezegd nadat de huurders hadden geweigerd nieuwe schriftelijke huurovereenkomsten met de Recron-voorwaarden te ondertekenen. Volgens de huurders was de opzegging in strijd met de Europese regels over oneerlijke bedingen, oneerlijke handelspraktijken en consumentenrechten. Ook zou ALO onvoldoende rekening hebben gehouden met hun investeringen en belangen. Daarnaast maakten de huurders bezwaar tegen een huurverhoging van 9,9% en de doorberekende kosten voor nutsvoorzieningen, waarvan de berekening volgens hen onvoldoende inzichtelijk was.

Rb. Den Haag 10 maart 2026, RB 4168; ECLI:NL:RBDHA:2026:4825 ([eiser] tegen Innova). Een consument procedeert tegen Innova Energie B.V. naar aanleiding van de overname van het klantenbestand van SEPA Green Energy B.V. Innova nam op 22 december 2021 klanten van SEPA over in het kader van de destijds geldende regelingen voor de leveringszekerheid van elektriciteit en gas. Centraal staat de vraag of bij een vrijwillige overdracht van het klantenbestand ook de bestaande leveringsovereenkomsten, inclusief de daarin opgenomen voorwaarden en tarieven, op de overnemende energieleverancier overgaan. Als dat niet het geval is, rijst de vraag welke rechtsverhouding tussen de nieuwe leverancier en de consument ontstaat en welke betalingsverplichtingen daaruit voortvloeien. Daarbij is ook van belang of bij het ontstaan van een nieuwe overeenkomst de wettelijke (pre)contractuele informatieverplichtingen gelden en of sprake kan zijn van een oneerlijke handelspraktijk. In een eerder tussenvonnis had de kantonrechter aangekondigd hierover prejudiciële vragen aan de Hoge Raad te willen stellen. Nadat partijen op de conceptvragen hebben gereageerd, stelt de kantonrechter de definitieve vragen vast.

Rb. Noord-Holland 9 september 2026, RB 4167; ECLI:NL:RBNHO:2026:12058 ([eiser] tegen [gedaagde]). Een kredietverstrekker heeft een consument gedagvaard wegens het niet nakomen van een kredietovereenkomst. De consument had € 5.000 geleend om een huisuitzetting te voorkomen. Partijen waren overeengekomen dat de consument gedurende tien maanden € 800 per maand aan rente en aflossing zou betalen, wat volgens de kantonrechter neerkomt op een kredietvergoeding van 60%. Daarnaast bevat de overeenkomst een boetebeding van € 500 per betalingsachterstand en € 50 voor iedere dag dat deze voortduurt, evenals een verplichting om alle daadwerkelijk gemaakte incassokosten te vergoeden. De kredietverstrekker vordert na wijziging van eis € 11.900 aan hoofdsom, vermeerderd met onder meer incassokosten, contractuele boetes, rente en proceskosten. Omdat de consument niet in de procedure is verschenen, onderzoekt de kantonrechter ambtshalve of de kredietovereenkomst voldoet aan de dwingendrechtelijke regels ter bescherming van consumenten.

Rb. Limburg 2 september 2026, RB 4166; ECLI:NL:RBLIM:2026:7953 ([eisende partij] tegen Europe-Vans). Een consument heeft een procedure aangespannen tegen autohandelaar Europe-Vans B.V. naar aanleiding van de aankoop van een Fiat Doblò voor € 5.989,50. Bij de aankoop moest zij een zogenoemd Excellent-pakket van € 1.687,95 afnemen, waarin onder meer een APK-keuring, een onderhoudsbeurt, drie maanden garantie en twaalf maanden bescherming bij non-conformiteit waren opgenomen. Daarnaast bracht Europe-Vans € 595 in rekening voor de vervanging van een gebrekkige distributieriem. Volgens de consument heeft Europe-Vans zich schuldig gemaakt aan oneerlijke handelspraktijken door wettelijke consumentenrechten als betaalde extra diensten aan te bieden en haar onvoldoende te informeren over haar recht op kosteloos herstel. Verder stelt zij dat de bus non-conform was vanwege ontbrekende certificering van de CNG-tanks en dat Europe-Vans haar had moeten informeren over de fiscale gevolgen van het ombouwen van de bus tot camper. Zij vordert onder meer terugbetaling van de kosten van het Excellent-pakket, de distributieriem en de belasting van personenauto's en motorrijwielen (bpm), evenals verschillende schadevergoedingen.