RB
Gepubliceerd op maandag 16 november 2026
RB 4195
Rechtspraak (NL/EU) ||
5 nov 2026,
Rechtspraak (NL/EU) 5 nov 2026,, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care), https://reclameboek.nl/artikelen/hvj-eu-niet-te-verwaarlozen-verwarringsgevaar-met-levensmiddelenverpakking-volstaat-voor-strijd-met-clp-verordening

HvJ EU: niet te verwaarlozen verwarringsgevaar met levensmiddelenverpakking volstaat voor strijd met CLP-verordening

HvJ EU 5 november 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care). Het Hof heeft zich uitgesproken over de eisen die artikel 35 lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP-verordening) stelt aan verpakkingen van gevaarlijke stoffen en mengsels die kunnen worden verward met levensmiddelenverpakkingen. Aanleiding is een geschil tussen de Zweedse onderneming Orkla Care, die onder meer vloeibare wasmiddelen verkoopt, en de Zweedse inspectie voor chemische stoffen (Kemikalieinspektionen, KEMI). Orkla bracht wasmiddelen op de markt in langwerpige, gekleurde kartonnen verpakkingen met een gevouwen bovenkant en een schroefdop. Volgens KEMI konden deze verpakkingen vanwege hun vormgeving, kleuren en etikettering, waaronder de vermelding dat het product veganistisch was, worden verward met verpakkingen van levensmiddelen. KEMI verbood daarom het in de handel brengen van negen wasmiddelen in dergelijke verpakkingen. Orkla bestreed dit verbod en voerde onder meer aan dat de verpakkingen afbeeldingen van textiel bevatten, voorzien waren van een verzegelingsetiket en waarschuwingen tegen inslikken, en dat de producten slechts als oogirriterend waren ingedeeld en volgens haar geen gevaar opleverden bij inslikken. Nadat de rechter in eerste aanleg het verbod in stand had gelaten, stelde de Zweedse rechter in hoger beroep prejudiciële vragen over de beoordelingscriteria voor verpakkingsgelijkenis, de relevante geografische markt, het begrip consument, het vereiste verwarringsgevaar en de betekenis van de gevarenklasse van het product.

Het Hof oordeelt dat bij de beoordeling of een verpakking van een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel een gelijkaardige aanbiedingsvorm of ontwerp heeft als een levensmiddelenverpakking, moet worden uitgegaan van de totaalindruk die de verpakking wekt. Deze beoordeling moet per geval plaatsvinden aan de hand van objectieve kenmerken, waaronder de vorm, omvang, het volume, ontwerp, de kleur, etikettering, gebruikte materialen, textuur en geur. Veiligheidsvoorzieningen die niet gedurende de gehele gebruiksduur intact blijven, zoals een verzegelingsetiket dat bij het eerste gebruik wordt verwijderd, zijn daarbij niet doorslaggevend. Ook waarschuwingen dat het product niet mag worden ingeslikt, nemen een mogelijk misleidende totaalindruk niet noodzakelijkerwijs weg. Verder verduidelijkt het Hof dat nationale toezichthouders bij de beoordeling rekening mogen houden met de kenmerken van de nationale markt waarop het product wordt aangeboden en de wijze waarop consumenten op die markt de verpakking waarnemen. Zij hoeven niet noodzakelijkerwijs te onderzoeken of de verpakking ook in andere lidstaten als misleidend wordt beschouwd. Het begrip consument in artikel 35 lid 2 van de CLP-verordening omvat bovendien niet alleen de normaal geïnformeerde, redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument, maar ook kinderen en kwetsbare personen die bijzondere moeilijkheden kunnen ondervinden bij het herkennen of beoordelen van verpakkingen. Bij de beoordeling moet rekening worden gehouden met hun vermogen om de kenmerken van de verpakking waar te nemen.

Het Hof bepaalt daarnaast dat een niet te verwaarlozen risico dat consumenten een verpakking van een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel met een levensmiddelenverpakking verwarren, voldoende is om strijd met artikel 35 lid 2 van de CLP-verordening aan te nemen. Het is niet noodzakelijk dat daadwerkelijk gevallen van verwarring zijn aangetoond, al kunnen dergelijke gevallen wel een aanwijzing vormen voor het bestaan van verwarringsgevaar. Evenmin zijn de gevarenklasse of -categorie van het product en het specifieke risico dat aan blootstelling is verbonden, bepalend voor de toepassing van het verpakkingsverbod. Zodra een stof of mengsel als gevaarlijk is ingedeeld, gelden de voorschriften van artikel 35 lid 2 ongeacht de aard van het gevaar. Dit betekent dat het verbod ook van toepassing kan zijn wanneer een product niet gevaarlijk is bij inslikken, maar bijvoorbeeld wel oogirritatie kan veroorzaken. De bepaling beoogt immers bescherming te bieden tegen alle vormen van schadelijke blootstelling die uit verwarring met levensmiddelen kunnen voortvloeien. Het is aan de bevoegde nationale instanties om aan de hand van deze criteria te beoordelen of de betrokken wasmiddelverpakkingen aan de CLP-verordening voldoen.

Het Hof (Achtste kamer) verklaart voor recht:

1)      Artikel 35, lid 2, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1297/2014 van de Commissie van 5 december 2014 en bij verordening (EU) 2024/2865 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2024,

moet aldus worden uitgelegd dat

de beoordeling of aan het publiek aangeboden verpakkingen die een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel bevatten een gelijkaardige aanbiedingsvorm of ontwerp hebben als gebruikt voor met name levensmiddelen, wat de consument zou kunnen misleiden in de zin van deze bepaling,

–        per geval moet worden uitgevoerd, waarbij rekening wordt gehouden met het algemene uiterlijk van de verpakking en in het bijzonder met de objectieve kenmerken ervan, zoals met name de vorm, de omvang, het volume, het ontwerp, de kleur, de etikettering, de gebruikte materialen, de textuur, de geur of een combinatie van sommige of al deze elementen;

–        niet impliceert dat daarbij - als doorslaggevende factor - rekening wordt gehouden met veiligheidsvoorzieningen die zijn aangebracht op verpakkingen die een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel bevatten en die bedoeld zijn om deze te onderscheiden van levensmiddelenverpakkingen wanneer die voorzieningen niet intact blijven gedurende de gehele gebruiksduur van de verpakkingen die een dergelijke stof of een dergelijk mengsel bevatten.

2)      Artikel 35, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 1272/2008, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1297/2014 en bij verordening 2024/2865,

moet aldus worden uitgelegd dat

de bevoegde autoriteiten van een lidstaat bij de beoordeling van de vergelijkbaarheid tussen de aanbiedingsvorm of het ontwerp van een verpakking die een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel en die welke worden gebruikt voor levensmiddelen, overeenkomstig de geharmoniseerde voorschriften inzake etikettering en verpakking van gevaarlijke stoffen en mengsels rekening kunnen houden met de elementen die eigen zijn aan de nationale markt waarop het betrokken product in de handel wordt gebracht, zonder dat noodzakelijkerwijs behoeft te worden onderzocht of deze aanbiedingsvorm of dit ontwerp ook in andere lidstaten waar dit product in de handel wordt gebracht als misleidend zou worden beschouwd.

3)      Artikel 35, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 1272/2008, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1297/2014 en bij verordening 2024/2865,

moet aldus worden uitgelegd dat

het begrip „consument” in de zin van deze bepaling zowel betrekking heeft op de normaal geïnformeerde, redelijk omzichtige en oplettende gemiddelde consument als op kinderen of kwetsbare personen die bijzondere moeilijkheden kunnen ondervinden bij het waarnemen of beoordelen van het uiterlijk van een verpakking die een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel bevat.

Bij de beoordeling van de vergelijkbaarheid tussen de aanbiedingsvorm of het ontwerp van een verpakking die een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel bevat en die als gebruikt voor levensmiddelen, zoals bedoeld in die bepaling – welke beoordeling plaatsvindt aan de hand van een analyse van het algemene uiterlijk van die verpakking – moet rekening worden gehouden met het vermogen van deze personen om de kenmerken van die verpakking waar te nemen.

4)      Artikel 35, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 1272/2008, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1297/2014 en bij verordening 2024/2865,

moet aldus worden uitgelegd dat

de karakterisering als een niet te verwaarlozen risico van misleiding van de consument volstaat om aan te nemen dat niet aan de vereisten van deze bepaling is voldaan, zonder dat in dit opzicht van doorslaggevend belang is dat wordt aangetoond dat er eerder verwarring is ontstaan tussen een bepaalde verpakking die een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel bevat en die welke een levensmiddel bevat.

5)      Artikel 35, lid 2, eerste alinea, van verordening nr. 1272/2008, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1297/2014 en bij verordening 2024/2865,

moet aldus worden uitgelegd dat

noch de gevarenklasse of -categorie waartoe een gevaarlijke stof of een gevaarlijk mengsel behoort, noch het specifieke daaraan verbonden risico een bepalende factor is voor de beoordeling of de verpakking van die stof of dat mengsel aan de vereisten van die bepaling voldoet.