RB
DOSSIERS
Alle dossiers

Misleidende en vergelijkende reclame  

RB 4200

Misleidende informatie over parkbeheer en WiFi op website Eazzis Vakantiebeheer

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 29 okt 2026, RB 4200; 2026/00516 (klager tegen Eazzis Vakantiebeheer), https://reclameboek.nl/artikelen/misleidende-informatie-over-parkbeheer-en-wifi-op-website-eazzis-vakantiebeheer

Vzr. RCC 29 oktober 2026, RB 4200; 2026/00516 (klager tegen Eazzis Vakantiebeheer). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft geoordeeld dat Eazzis Vakantiebeheer misleidende informatie verstrekt op haar website over Villapark Panjevaart. Op de website worden vakantiewoningen afgebeeld met de mededeling dat alle bungalows over gratis WiFi beschikken. Volgens klager wekt Eazzis hiermee ten onrechte de indruk dat zij het gehele vakantiepark beheert, terwijl zij geen beheer- of servicediensten verleent voor de woningen in fase 1, waaronder de afgebeelde woningen. Klager had een woning in deze fase gehuurd en stelde dat daar geen internetverbinding beschikbaar was. Eazzis heeft ondanks meerdere gelegenheden niet op de klacht gereageerd.

RB 4199

Bike Totaal misleidt consumenten met toezegging van ‘altijd een vervangfiets’

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 3 nov 2026, RB 4199; 2026/00592 (klager tegen Bike Totaal), https://reclameboek.nl/artikelen/bike-totaal-misleidt-consumenten-met-toezegging-van-altijd-een-vervangfiets

Vzr. RCC 3 november 2026, RB 4199; 2026/00592 (klager tegen Bike Totaal). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft geoordeeld dat Bike Totaal misleidende reclame maakt door op haar website te beloven dat klanten bij een langer durende reparatie altijd een vervangfiets krijgen, terwijl dit afhankelijk is van de beschikbaarheid in de betreffende winkel. Onder het kopje ‘Standaard Superservice’ staat de toezegging ‘Altijd een vervangfiets als de jouwe even moet blijven’. In de voorwaarden, die onder de veelgestelde vragen op dezelfde webpagina zijn opgenomen, staat echter dat een vervangfiets alleen wordt aangeboden indien deze beschikbaar is. Klager stelde dat deze beperking de absolute toezegging tegenspreekt en dat bovendien per vestiging aanvullende voorwaarden kunnen gelden. Bike Totaal voerde aan dat de klager daadwerkelijk een vervangfiets had ontvangen, maar ontevreden was omdat dit geen elektrische fiets betrof. Daarnaast stelde Bike Totaal dat de voorwaarden eenvoudig te raadplegen zijn en dat niet van iedere vestiging kan worden verwacht dat zij onbeperkt vervangfietsen beschikbaar heeft.

RB 4197

KLM-reclame voor Real Deal Dagen misleidend door ontbreken informatie over prijsvoordeel

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 11 nov 2026, RB 4197; 2026/00138 - CVB (Consumentenbond tegen KLM), https://reclameboek.nl/artikelen/klm-reclame-voor-real-deal-dagen-misleidend-door-ontbreken-informatie-over-prijsvoordeel

CvB 11 november 2026, RB 4197; dossier 2026/00138 - CVB (Consumentenbond tegen KLM). Het College van Beroep van de Stichting Reclame Code heeft geoordeeld dat een reclame-uiting van KLM voor de zogenoemde Real Deal Dagen misleidend is, omdat essentiële informatie over de werking van de kortingsactie en de hoogte van het aangeboden prijsvoordeel ontbreekt. De zaak betreft een e-mail van KLM van 26 januari 2026 met als onderwerp ‘Final call: nog 2 Real Deal Dagen!’, waarin consumenten met een aftelklok en teksten als ‘Nu is het moment om te boeken’ en ‘Pak uw Real Deal voordat het te laat is’ werden aangespoord om snel vliegtickets of pakketreizen te boeken. In de e-mail worden verschillende bestemmingen met vanafprijzen aangeprezen, waaronder Londen vanaf € 165 en Curaçao vanaf € 699. De Consumentenbond stelde dat de combinatie van de aftelklok, de aansporingen om snel te boeken en de concrete aanbiedingen ten onrechte de indruk wekte dat consumenten uitsluitend tijdens de actieperiode van een bijzonder prijsvoordeel konden profiteren. Volgens de Consumentenbond bleek uit prijsvergelijkingen dat bepaalde vliegtickets na afloop van de actie goedkoper waren dan tijdens de Real Deal Dagen. De Reclame Code Commissie had de klacht in eerste aanleg afgewezen, omdat volgens haar daadwerkelijk sprake was van een tijdelijk prijsvoordeel en de aftelklok de resterende duur van de actie correct weergaf. De Consumentenbond ging hiertegen in beroep.

RB 4195

HvJ EU: niet te verwaarlozen verwarringsgevaar met levensmiddelenverpakking volstaat voor strijd met CLP-verordening

Rechtspraak (NL/EU) 5 nov 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care), https://reclameboek.nl/artikelen/hvj-eu-niet-te-verwaarlozen-verwarringsgevaar-met-levensmiddelenverpakking-volstaat-voor-strijd-met-clp-verordening

HvJ EU 5 november 2026, RB 4195; ECLI:EU:C:2026:945 (Orkla Care). Het Hof heeft zich uitgesproken over de eisen die artikel 35 lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 (CLP-verordening) stelt aan verpakkingen van gevaarlijke stoffen en mengsels die kunnen worden verward met levensmiddelenverpakkingen. Aanleiding is een geschil tussen de Zweedse onderneming Orkla Care, die onder meer vloeibare wasmiddelen verkoopt, en de Zweedse inspectie voor chemische stoffen (Kemikalieinspektionen, KEMI). Orkla bracht wasmiddelen op de markt in langwerpige, gekleurde kartonnen verpakkingen met een gevouwen bovenkant en een schroefdop. Volgens KEMI konden deze verpakkingen vanwege hun vormgeving, kleuren en etikettering, waaronder de vermelding dat het product veganistisch was, worden verward met verpakkingen van levensmiddelen. KEMI verbood daarom het in de handel brengen van negen wasmiddelen in dergelijke verpakkingen. Orkla bestreed dit verbod en voerde onder meer aan dat de verpakkingen afbeeldingen van textiel bevatten, voorzien waren van een verzegelingsetiket en waarschuwingen tegen inslikken, en dat de producten slechts als oogirriterend waren ingedeeld en volgens haar geen gevaar opleverden bij inslikken. Nadat de rechter in eerste aanleg het verbod in stand had gelaten, stelde de Zweedse rechter in hoger beroep prejudiciële vragen over de beoordelingscriteria voor verpakkingsgelijkenis, de relevante geografische markt, het begrip consument, het vereiste verwarringsgevaar en de betekenis van de gevarenklasse van het product.

RB 4192

HvJ EU: distributeur hoeft reclameclaims van cosmeticafabrikant niet systematisch te controleren

Rechtspraak (NL/EU) 5 nov 2026, RB 4192; ECLI:EU:C:2026:947 (Gut gekauft Reformhäuser), https://reclameboek.nl/artikelen/hvj-eu-distributeur-hoeft-reclameclaims-van-cosmeticafabrikant-niet-systematisch-te-controleren

HvJ EU 5 november 2026, RB 4192; LS&R 2506; ECLI:EU:C:2026:947 (Gut gekauft Reformhäuser). Het Hof heeft zich uitgesproken over de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs bij het overnemen van reclameclaims van fabrikanten van cosmetische producten en de verhouding tussen de Cosmeticaverordening (Verordening (EG) nr. 1223/2009) en de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken (Richtlijn 2005/29/EG). Aanleiding is een geschil tussen de Duitse vereniging Verband Sozialer Wettbewerb (VSW) en GUT GEKAUFT Reformhäuser, een exploitant van een winkel in dieet- en natuurproducten. GUT GEKAUFT had in een reclamefolder een gezichtscrème aangeprezen met een bewering over de gunstige werking van het daarin aanwezige ginsengextract. Deze bewering was afkomstig van de fabrikant, stond ook op de verpakking en was door de distributeur ongewijzigd overgenomen. Volgens VSW was de werkzaamheid van ginseng-extract bij uitwendig gebruik niet wetenschappelijk aangetoond, waardoor de reclame in strijd zou zijn met artikel 20 lid 1 van de Cosmeticaverordening. De stakingsvordering van VSW werd in eerste aanleg toegewezen, maar in hoger beroep afgewezen omdat de distributeur volgens het Oberlandesgericht Düsseldorf niet verantwoordelijk was voor de naleving van deze bepaling bij het ongewijzigd overnemen van reclameclaims van de fabrikant. Het Bundesgerichtshof stelde vervolgens prejudiciële vragen over de omvang van de zorgvuldigheidsplicht van distributeurs en de toepasselijkheid van de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken.

RB 4170

Loterijverlies moet ruim € 600.000 aan Staatsloterij vergoeden wegens misbruik van procesbevoegdheid

Rechtspraak (NL/EU) 8 apr 2026, RB 4170; ECLI:NL:RBDHA:2026:7807 (Staatsloterij tegen Loterijverlies), https://reclameboek.nl/artikelen/loterijverlies-moet-ruim-600-000-aan-staatsloterij-vergoeden-wegens-misbruik-van-procesbevoegdheid

Rb. Den Haag 8 april 2026, RB 4170; ECLI:NL:RBDHA:2026:7807 (Staatsloterij tegen Loterijverlies). Staatsloterij B.V. heeft Loterijverlies.nl B.V. aangesproken tot vergoeding van advocaatkosten en interne kosten die zij heeft gemaakt in een eerdere collectieve schadevergoedingsprocedure. Die procedure was aangespannen naar aanleiding van misleidende reclame-uitingen van Staatsloterij over onder meer winkansen en prijzen. In die eerdere procedure oordeelde de rechtbank Den Haag in 2017 dat Loterijverlies misbruik had gemaakt van haar procesbevoegdheid. Het gerechtshof Den Haag oordeelde in 2019 dat Loterijverlies niet bevoegd was om namens de aangesloten deelnemers te procederen, de waarheidsplicht van artikel 21 Rv op grove wijze had geschonden en misbruik had gemaakt van haar procesbevoegdheid. Staatsloterij stelt dat Loterijverlies daarmee onrechtmatig heeft gehandeld en vordert € 723.055,42 aan advocaatkosten en interne kosten. Loterijverlies betwist haar aansprakelijkheid en stelt tegenvorderingen in van ruim € 13 miljoen. Volgens haar heeft Staatsloterij onder meer onrechtmatig gehandeld door een collectieve regeling en een bijzondere gratis trekking te organiseren, waardoor Loterijverlies vergoedingen en bijdragen van deelnemers zou zijn misgelopen.

RB 4159

RCC: weergave van samengevoegde productreviews op Bol.com is misleidend

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 7 sep 2026, RB 4159; 2026/00379 (Klager tegen Bol.com), https://reclameboek.nl/artikelen/rcc-weergave-van-samengevoegde-productreviews-op-bol-com-is-misleidend

RCC 7 september 2026, RB 4159; 2026/00379 (Klager tegen Bol.com). De Reclame Code Commissie beoordeelt een klacht over de wijze waarop Bol.com beoordelingen van verschillende soorten oordopjes op haar website weergeeft. Op een overzichtspagina worden bij afzonderlijke producten, waaronder verschillende modellen van DunRock, dezelfde gemiddelde beoordeling van 4,5 sterren en hetzelfde aantal van 1.057 reviews getoond. Volgens de klager is dit misleidend, omdat de beoordelingen niet uitsluitend betrekking hebben op het specifieke product, maar ook op andere producten binnen dezelfde productfamilie. Bol.com voert aan dat consumentenreviews geen zelfstandige reclame-uitingen zijn en dat het samenvoegen van reviews van nagenoeg identieke producten consumenten juist helpt een vollediger beeld te krijgen. De Commissie oordeelt echter dat de overzichtspagina als geheel een uitnodiging tot aankoop vormt en daarmee reclame is in de zin van artikel 1 van de Nederlandse Reclame Code (NRC). De gemiddelde consument zal volgens de Commissie aannemen dat de weergegeven sterrenbeoordeling en het aantal reviews uitsluitend betrekking hebben op het product waarbij deze worden vermeld, terwijl daarin ook beoordelingen van andere producten zijn meegenomen.

RB 4160

RCC: reclame van bunq met spaarrente van 3,01% niet misleidend

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 7 sep 2026, RB 4160; 2026/00444 (Klager tegen bunq), https://reclameboek.nl/artikelen/rcc-reclame-van-bunq-met-spaarrente-van-3-01-niet-misleidend

RCC 7 september 2026, RB 4160; 2026/00444 (Klager tegen bunq). De voorzitter van de Reclame Code Commissie beoordeelt een klacht over een televisiecommercial van bunq waarin een spaarrente van maximaal 3,01% per jaar wordt aangeprezen, die wekelijks wordt uitbetaald. Volgens de klager is de commercial misleidend, omdat consumenten die zich na 1 juli 2026 aanmelden in werkelijkheid slechts de basisrente van 1,51% zouden ontvangen. De bonusrente van 3,01% zou volgens hem pas beschikbaar zijn na het volgende meetmoment op 1 januari 2027. Bunq betwist dit en stelt dat nieuwe spaarders direct vanaf het openen van hun spaarrekening de bonusrente van 3,01% over hun volledige spaarsaldo ontvangen. De bonusrente geldt totdat de eerste zogenoemde thresholdberekening plaatsvindt. Daarbij wordt tweemaal per jaar, op 1 januari en 1 juli, een drempel vastgesteld op basis van het hoogste spaarsaldo in de voorafgaande zes maanden. Over het spaarsaldo tot deze drempel geldt de basisrente en over het bedrag daarboven de bonusrente.

RB 4157

Forbo en Duracryl moeten bepaalde misleidende duurzaamheidsclaims staken

Rechtspraak (NL/EU) 29 sep 2026, RB 4157; ECLI:NL:GHDHA:2026:3024 (Forbo en Duracryl c.s.), https://reclameboek.nl/artikelen/forbo-en-duracryl-moeten-bepaalde-misleidende-duurzaamheidsclaims-staken

Hof Den Haag 29 september 2026, IEF 23919; RB 4157; ECLI:NL:GHDHA:2026:3024 (Forbo tegen Duracryl c.s.). Forbo Flooring en Duracryl c.s. zijn concurrerende producenten van vloerbedekkingen die elkaar over en weer verwijten misleidende mededelingen te doen over de samenstelling en duurzaamheid van hun producten. Forbo stelt onder meer dat Duracryl haar product Corques Liquid Lino (CLL) ten onrechte als linoleum en als natuurlijk en klimaatvriendelijk presenteert. Duracryl c.s. voeren op hun beurt aan dat Forbo misleidende duurzaamheidsclaims doet over haar Marmoleum- en PVC/vinylvloeren. Het hof beoordeelt de uitingen aan de hand van artikel 6:194 BW. Een onjuiste of onvolledige mededeling is pas misleidend wanneer deze, gelet op de context, van voldoende materieel belang is om het economische gedrag van het relevante publiek te kunnen beïnvloeden. Op grond van artikel 6:195 BW rust de bewijslast van de juistheid of volledigheid van de relevante feitelijke mededelingen op degene die de inhoud daarvan heeft bepaald, nadat de wederpartij voldoende heeft onderbouwd waarin de gestelde misleiding bestaat. De Europese richtsnoeren over oneerlijke handelspraktijken en de Leidraad Duurzaamheidsclaims van de ACM zijn niet rechtstreeks van toepassing op misleiding tussen ondernemingen, maar kunnen wel aanknopingspunten bieden bij de beoordeling van duurzaamheidsclaims. Volgens het hof mag Duracryl CLL als linoleum en als gebaseerd op natuurlijke materialen aanduiden. Het product heeft vergelijkbare eigenschappen als traditioneel linoleum en bestaat volgens een overgelegde Environmental Product Declaration (EPD) voor 89% uit natuurlijke grondstoffen. Wel zijn de claims dat CLL geen gevaarlijke materialen bevat, een CO2-voetafdruk van -7 kg/m² heeft en dat de vloeren van Duracryl klimaatpositief zijn misleidend. Dit geldt ook voor het gebruik van de keurmerken Climate Positive Flooring en BREEAM. De claim met het RedListFree-keurmerk acht het hof daarentegen voldoende onderbouwd. Verder bevestigt het hof het oordeel van de rechtbank dat de mededelingen waarin CLL wordt aangeduid als een puur mengsel van natuurlijke materialen, als een mix van pure duurzame materialen die door moeder natuur zijn gegeven en als EPD-gecertificeerd product misleidend zijn (r.o. 6.5-6.50).

RB 4155

Invorderingsbedrijf misleidt particulieren over aangeboden incassodiensten

Zelfregulering (RCC, KOAG/KAG) 6 okt 2026, RB 4155; 2026/00343 (klager tegen Invorderingsbedrijf), https://reclameboek.nl/artikelen/invorderingsbedrijf-misleidt-particulieren-over-aangeboden-incassodiensten

RCC 15 september 2026, RB 4155; 2026/00343 (klager tegen Invorderingsbedrijf). Op de website van Invorderingsbedrijf stond onder de kop “Incassobureau inschakelen particulier” onder meer dat particuliere schuldeisers “bij ons terecht” kunnen voor het incasseren van achterstallige betalingen en dat “wij zorgen” dat het verschuldigde bedrag op de bankrekening van de schuldeiser staat. In werkelijkheid behandelen adverteerders particuliere incassovorderingen niet zelf, maar verwijzen zij deze consumenten door naar een derde partij. Volgens de voorzitter wekken de bewoordingen “bij ons” en “wij zorgen” bij de gemiddelde consument de onjuiste indruk dat adverteerders zelf incassodiensten aan particulieren aanbieden en de vordering zelf in behandeling nemen. Daarmee bevat de uiting onjuiste informatie over de aard van de dienst als bedoeld in artikel 8.2 aanhef en onder b NRC. Omdat de gemiddelde consument hierdoor kan worden gebracht tot een besluit over een transactie dat hij anders niet had genomen, is de uiting misleidend en daardoor oneerlijk in de zin van artikel 7 NRC.