Algemene regels  

Rb. Amsterdam 5 juni 2026, RB 4124; ECLI:NL:RBAMS:2026:8617 (NPB Media tegen gedaagden). NPB Media vordert betaling van openstaande bedragen uit een overeenkomst voor de huur van een reclamebord voor de duur van vijf jaar. Gedaagden betwisten dat een bindende overeenkomst tot stand is gekomen en stellen dat na ondertekening nog toestemming van de andere vennoten nodig was. De kantonrechter volgt dit verweer niet. De zoon van twee van de vennoten was ten tijde van de ondertekening zelf vennoot van de V.O.F. en kon de V.O.F. aan de overeenkomst binden. Uit het ondertekende document blijkt niet dat de gebondenheid afhankelijk was van nadere toestemming van de overige vennoten. Ook mocht NPB Media het reclamebord plaatsen nadat gedaagden niet op het toegestuurde ontwerp hadden gereageerd. Volgens de toepasselijke algemene voorwaarden mocht NPB Media bij het uitblijven van een reactie een reclamebord met standaardgegevens plaatsen. Het verweer dat gedaagden de algemene voorwaarden feitelijk niet hadden gelezen of met NPB Media hadden doorgenomen, slaagt niet. In de door partijen ondertekende overeenkomst staat dat van de algemene voorwaarden kennis is genomen en dat deze onvoorwaardelijk zijn aanvaard. Omdat dit document een onderhandse akte is, levert het tussen partijen dwingend bewijs op van de terhandstelling van de algemene voorwaarden.

Rb. Noord-Holland 19 augustus 2026, RB 4122; ECLI:NL:RBNHO:2026:9883 (Alektum tegen [gedaagdee]). In deze zaak staat de vraag centraal of [gedaagde] voldoende heeft aangetoond dat zij haar volledige Zara-bestelling heeft geretourneerd. Alektum vordert betaling van de koopprijs, maar [gedaagde] stelt dat zij alle artikelen heeft teruggestuurd. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] haar volledige retourzending voldoende aannemelijk heeft gemaakt. Uit het verzendbewijs en de correspondentie met Klarna en Zara blijkt dat zij tijdig heeft geklaagd over de verwerking van haar retour. Dat Zara later nog artikelen heeft teruggevonden, ondersteunt haar standpunt. Omdat Alektum pas ruim vijf jaar later procedeert en de retour onvoldoende gemotiveerd heeft betwist, komt het bewijsrisico voor haar rekening. De kantonrechter gaat ervan uit dat de volledige bestelling is geretourneerd en wijst de vordering af. 

Rb. Den Haag 21 augustus 2026, IEF 23776; RB 4121; ECLI:NL:RBDHA:2026:24110 (Coty c.s. tegen Europerfumery c.s.). In deze zaak tussen Coty c.s. en Europerfumery c.s. staat het gebruik van verschillende Unie- en Beneluxmerken van Coty bij het online aanbieden van imitatieparfums centraal. Volgens Coty biedt Europerfumery op haar websites imitatieparfums aan met gebruik van haar merken. De merknamen worden daarnaast gebruikt in zoekfilters, waarmee consumenten kunnen zoeken naar parfums waarvoor Europerfumery een imitatievariant aanbiedt, en in de metadata van de websites. Europerfumery verschijnt niet in de procedure. De voorzieningenrechter verleent verstek. Hoewel niet kon worden vastgesteld dat de dagvaardingen in persoon waren betekend, is volgens de rechtbank voldoende aannemelijk dat Europerfumery daarvan tijdig kennis heeft kunnen nemen. Daarbij is onder meer van belang dat de dagvaardingen zijn verzonden naar de op de websites van Europerfumery vermelde e-mailadressen. De rechtbank beoordeelt vervolgens ambtshalve haar internationale bevoegdheid. Voor de vorderingen van Coty B.V. tegen de in Londen gevestigde Europerfumery kan de rechtbank ten aanzien van de ingeroepen Uniemerken een verbod voor de gehele Europese Unie opleggen. Voor de overige Uniemerkvorderingen is de bevoegdheid beperkt tot inbreuken in Nederland. Voor de ingeroepen Beneluxmerken strekt de bevoegdheid zich uit tot de gehele Benelux.

Rb. Rotterdam 6 maart 2026, RB 4113; ECLI:NL:RBROT:2026:2805 ([eiseres] tegen [verweerder]). In deze zaak komt [eiseres] op tegen een bestuurlijke boete van € 45.000 wegens overtreding van het reclameverbod uit art. 5 lid 1 Tabaks- en rookwarenwet (Trw). [eiseres] bood een elektronisch verhittingsapparaat via een speciale actie aan voor € 3, waarmee consumenten het apparaat veertien dagen konden uitproberen. Daarna konden zij het apparaat binnen zeven dagen kosteloos retourneren of houden. In dat laatste geval werd 31 dagen na de eerste betaling automatisch het resterende bedrag van € 26 afgeschreven. [eiseres] stelt dat sprake is van een reguliere vorm van gefaseerde koop, namelijk huurkoop, en niet van reclame. De consument betaalt bij behoud van het apparaat immers uiteindelijk hetzelfde bedrag als bij een reguliere aankoop. 

Rb. Overijssel 14 juli 2026, RB 4105; ECLI:NL:RBOVE:2026:4566 ([eiser] tegen [gedaagde]). Een consument vordert terugbetaling van € 2.193,61 uit hoofde van een overeenkomst die hij buitengerechtelijk heeft vernietigd op grond van artikel 6:193j lid 3 BW, omdat volgens hem sprake was van een misleidende en agressieve handelspraktijk. Daarnaast vordert hij incasso- en proceskosten. De gedaagde verschijnt niet, zodat verstek wordt verleend. De kantonrechter toetst vervolgens of de vorderingen hem onrechtmatig of ongegrond voorkomen en oordeelt dat dit niet het geval is. De terugbetalingsvordering wordt daarom toegewezen. De kantonrechter geeft daarbij geen uitvoerige inhoudelijke beoordeling van de gestelde misleidende en agressieve handelspraktijk; de toewijzing vindt plaats binnen het beperkte kader van de verstektoets.

Parket bij de Hoge Raad 6 januari 1967, RB 4103; ECLI:NL:PHR:1967:AB7141 ([eiser] tegen [verweerder]). De zaak betreft een geschil over de koop van een wagen. De koper stelde onder meer dat de verkoper had gegarandeerd dat hij voor een 5-tonsvergunning zou zorgen en dat was afgesproken dat ƒ 3.500 van de koopprijs zou worden ingehouden zolang die vergunning niet was verleend. Daarnaast had de koper zich beroepen op bedrog, dwaling en wanprestatie. Het hof had geoordeeld dat de door de koper ingenomen stelling over een aanvullende overeenkomst en zijn daarmee samenhangende houding onverenigbaar waren met zijn beroep op bedrog, dwaling en wanprestatie en dat hij het daarop gebaseerde „reclamerecht” daarom had verwerkt. Tegen dit oordeel en andere onderdelen van het arrest kwam de koper in cassatie op.

 RvS 8 juli 2026, RB 4100; ECLI:NL:RVS:2026:3947 ([appellante] tegen Ksa). Een vergunninghouder voor kansspelen op afstand krijgt van de Kansspelautoriteit een bestuurlijke boete van € 400.000, omdat zij in de periode van 12 oktober 2021 tot en met 15 maart 2022 gerichte e-mails aan jongvolwassenen heeft gestuurd met informatie over haar kansspelaanbod. Volgens de Ksa is daarmee artikel 2 lid 4, aanhef en onder a, Bwrvk overtreden, dat verbiedt wervings- en reclameactiviteiten voor kansspelen te richten op minderjarigen en jongvolwassenen. De rechtbank Den Haag laat de boete in stand. Zij oordeelt dat vaststaat dat de e-mails rechtstreeks aan jongvolwassenen zijn verzonden en dat daarmee gegeven is dat de reclame op deze groep was gericht. De specifieke inhoud van de e-mails hoeft daarom niet afzonderlijk te worden onderzocht om de gerichtheid vast te stellen. Ook acht de rechtbank de norm voldoende nauwkeurig, duidelijk en ondubbelzinnig en verwerpt zij het beroep op het lex-certa-beginsel.

RCC 7 juli 2026, RB 4107; 2026/00312 (klager tegen Bald&). In deze zaak staat de vraag centraal of Bald& de Bald& Day Cream mocht aanprijzen met claims als “Beschermd – tegen UV-A” en “UV protection” en met de letters “UVA” in een cirkel. De uitingen stonden op de website van Bald& en in een gesponsord Google-zoekresultaat. Volgens klager wekten deze claims ten onrechte de indruk dat het product bescherming bood tegen UV-straling, terwijl het daarvoor gebruikte ingrediënt (rode algenextract) geen toegelaten UV-filter is.

Hof Amsterdam 19 november 2024, RB 4099; ECLI:NL:GHAMS:2024:3200 (Digital Revolution tegen HP). Digital Revolution, handelend onder 123inkt, en HP procederen over HP’s gebruik van Dynamic Security in printers en over de commerciële tegenmaatregelen van 123inkt. Met Dynamic Security kunnen firmware-updates ertoe leiden dat niet-HP-cartridges niet langer functioneren. Digital Revolution stelt onder meer dat HP daarmee misbruik maakt van een machtspositie en dat verschillende uitingen van HP oneerlijke handelspraktijken of misleidende reclame opleveren. Het hof verwerpt het mededingingsrechtelijke betoog omdat Digital Revolution de relevante markt en de gestelde machtspositie onvoldoende feitelijk onderbouwt. Het hof acht aannemelijk dat sprake is van een systeemmarkt voor printers en cartridges en acht Dynamic Security bovendien een gerechtvaardigde methode die onder meer kan bijdragen aan het weren van counterfeit-cartridges. Dat daardoor ook rechtmatig op de markt gebrachte huismerkcartridges van 123inkt kunnen worden geweerd, maakt het gebruik ervan niet onrechtmatig. Ook het merendeel van HP’s uitingen over Dynamic Security, security chips en mogelijke kwaliteits- en veiligheidsrisico’s acht het hof toelaatbaar. Anders ligt dat bij de claim “HP cartridges deliver the best quality, security and reliability”. Volgens het hof betreft dit een stellige superioriteitsclaim over concrete en in beginsel objectief meetbare eigenschappen, die de gemiddelde consument niet slechts als gebruikelijke reclame-overdrijving zal opvatten. HP onderbouwt niet dat haar cartridges daadwerkelijk de beste zijn op het gebied van kwaliteit en betrouwbaarheid. De mededeling is daarom op grond van art. 6:194a jo. 6:193c BW onrechtmatig jegens Digital Revolution. HP moet op haar Nederlandse website rectificeren en is aansprakelijk voor de door deze mededeling veroorzaakte schade, nader op te maken bij staat.

Parket bij de Hoge Raad 19 december 2025, RB 4101; ECLI:NL:PHR:2025:1396 (Rockwool tegen Kingspan). Rockwool en Kingspan, producenten van isolatiemateriaal, procederen over reclame-uitingen over de brandprestaties van isolatiematerialen en de brandveiligheid van hoogbouwgevels. In cassatie staat in de eerste plaats een presentatie van Kingspan tijdens NEN Studiedagen centraal, waarin wordt meegedeeld dat gevelsystemen met Euroklasse A1- en A2-materialen kunnen falen bij grootschalige brandtests, terwijl systemen met Euroklasse C- en B-materialen kunnen slagen. Het hof kwalificeert deze uitingen als vergelijkende reclame in de zin van art. 6:194a BW, maar acht de vergelijking geoorloofd. Volgens A-G Hartlief kan dat oordeel niet in stand blijven. Dat de aangehaalde tests volgens de geaccepteerde BS8414-methode, door onafhankelijke instituten en op correcte wijze zijn uitgevoerd, is op zichzelf onvoldoende om te concluderen dat sprake is van een objectieve vergelijking als bedoeld in art. 6:194a lid 2 onder c BW. Wanneer verschillen in onder meer gevelconstructie, spouwbarrières, ventilatieruimtes en andere testomstandigheden de uitslag kunnen beïnvloeden, kunnen de resultaten niet zonder meer objectief iets zeggen over de geschiktheid van de isolatiematerialen voor toepassing in hoogbouwgevels. Het hof heeft onvoldoende betekenis toegekend aan die verschillen. Bovendien had het hof moeten beoordelen of het niet vermelden van andere relevante testresultaten – waaronder een geslaagde test met A1/A2-materialen en het gestelde vaker falen van tests met C/B-materialen – essentiële informatie weglaat waardoor de vergelijkende reclame misleidend kan zijn. Verschillende cassatieklachten van Rockwool slagen daarom.