Reclame  

Rb. Noord-Nederland 8 december 2025, IEF 23308; RB 3974; ECLI:NL:RBNNE:2025:5888 ([eiser] tegen het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Súdwest-Fryslân). De Rechtbank Noord-Nederland doet een tussenuitspraak (bestuurlijke lus) over een omgevingsvergunning voor een perceel met tankstation/carwash (Dilledyk 1, Easterwierrum). Omdat de aanvraag vóór 1 januari 2024 is ingediend, blijft de Wabo van toepassing. De vergunning ziet op (i) het veranderen/legaliseren van een carwash, (ii) het plaatsen van een prijzenbord/reclamezuil, (iii) het aanbrengen van TEXACO-reclame (letters/logo) op de overkapping van het pompeiland en een beperkte gebruikswijziging. De rechtbank verwerpt de procedurele klachten (o.a. onvolledige heroverweging, “verlopen” aanvraag, late publicatie, vooringenomenheid). Inhoudelijk acht zij de vergunning voor het prijzenbord en de carwash rechtmatig: het college mocht het peil voor de hoogtebepaling hanteren zoals gedaan en een beperkte planafwijking voor het prijzenbord vergunnen zonder strijd met een goede ruimtelijke ordening; de carwash voldoet aan de planregels (met name de goothoogte), en klachten over (geluids)overlast of het Bouwbesluit leveren hier geen weigeringsgrond op binnen het limitatief-imperatieve toetsingskader.

Hof Arnhem-Leeuwaren 30 januari 2026, RB 3972; ECLI:NL:GHARL:2026:514. Op 14 januari 2023 om 01:04 uur werd aan de betrokkene bij inleidende beschikking een bestuurlijke boete van €210,- opgelegd wegens overtreding van artikel 5:4 van de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) van de gemeente Gouda. Hem werd verweten dat hij zonder ontheffing op de Burgemeester Jamessingel in Gouda een voertuig, een taxi, met handelsreclame had geparkeerd met als kennelijk doel om daarmee handelsreclame te maken. Uit de verklaring van de verbalisanten bleek dat de taxi voor het NS-station geparkeerd stond met een verlicht transparant op het dak, waarop wisselende afbeeldingen en reclameboodschappen van het taxibedrijf verschenen. De betrokkene erkende het parkeren op de betreffende tijd, datum en plaats. De kantonrechter van de rechtbank Den Haag verklaarde het beroep van betrokkene op 16 april 2025 ongegrond. Zijn gemachtigde, mr. L.P. Kabel, stelde in hoger beroep dat het voertuig op een taxistandplaats bij het station stond, dat het doel van het parkeren niet het maken van handelsreclame was maar het ophalen van klanten, en dat de verplichte transparanten op grond van artikel 41a RVV 1990 informatie over bestemming of gebruik van het voertuig mochten bevatten.

Rb. Limburg 5 november 2025, RB 3962; ECLI:NL:RBLIM:2025:10967 (Stad en Streek tegen [gedaagde]). Stad en Streek Reclame vordert betaling van een factuur voor advertentieplaatsing. [gedaagde] betwist dat zij een overeenkomst is aangegaan. [gedaagde] ontving op 7 november 2024 een e-mail met een conceptadvertentie en het verzoek om akkoord. In de e-mail wordt niet verwezen naar Stad en Streek als afzender. [gedaagde] reageerde met “Akkoord”, maar stelt achteraf dat dit alleen betrekking had op de juistheid van haar contactgegevens. Stad en Streek stuurde een factuur van € 295 excl. btw. [gedaagde] betwistte per e-mail de opdracht en vroeg om een ondertekende bevestiging. Stad en Streek bleef bij haar standpunt en sommeerde tot betaling. 

RCC CvB 17 december 2025, RB 3952; 2025/00001 - CVB (Kpf tegen Stichting Meldpunt PURslachtoffers). Het Kennisplatform Gespoten PURschuim (“Kpf”) klaagt over twee paginagrote advertenties die het Meldpunt PURslachtoffers (“het Meldpunt”) heeft geplaatst in landelijke en regionale dagbladen. Volgens Kpf bevatten die uitingen onware, suggestieve en verwarrende mededelingen die onterecht angst oproepen en daarom in strijd zijn met onder meer artikel 6 van de Nederlandse Reclame Code (NRC). De Reclame Code Commissie oordeelt dat sprake is van reclame in de zin van artikel 1 NRC en wel reclame voor denkbeelden. Daarbij geldt een ruime vrijheid van meningsuiting voor het Meldpunt, die begrensd wordt doordat haar uitingen voldoende grondslag moeten vinden in de feiten. De Commissie toetst de beweringen waartegen geklaagd wordt stuk voor stuk met dit kader als uitgangspunt en oordeelt dat tien beweringen in de advertenties in strijd zijn met artikel 6 NRC [RB 3912]. Het College van Beroep beoordeelt de uitingen opnieuw. 

RCC CvB 10 juli 2025, RB 3918; 2025/00066/B (YoungCaptial). De klacht richtte zich tegen de volledige “Boost your Boomer”-campagne van YoungCapital, waaronder een YouTube-video, televisiecommercials en online uitingen op sociale media en de website. In deze campagne worden oudere werknemers afgebeeld als technologisch en sociaal onhandig, die na het drinken van een fictieve “Booooomer Energy Drink” – gewonnen uit ‘Gen Z extract’ – tijdelijk worden ‘geboost’. Volgens de klager bevestigt de campagne negatieve stereotypen over oudere werknemers en is sprake van leeftijdsdiscriminatie en nodeloos kwetsende beeldvorming. De Commissie oordeelde eerder dat de klacht alleen de YouTube-video betrof en dat deze op zichzelf niet discriminerend of kwetsend was. De klager ging in beroep met drie grieven: de Commissie had ten onrechte alleen de YouTube-video beoordeeld, ten onrechte geen leeftijdsdiscriminatie aangenomen, en ten onrechte geoordeeld dat de video niet nodeloos kwetsend is. Volgens het College van Beroep (CvB) mogen alleen concrete reclame-uitingen beoordeeld worden en niet een campagne als geheel, waardoor de beoordeling terecht werd beperkt tot de YouTube-video. Het CvB erkent dat de term ‘boomer’ in de reclame verwijst naar leeftijd, niet slechts naar een bepaalde mindset, zoals YoungCapital had gesteld. Toch stelt het College vast dat de video geen onderscheid maakt dat leidt tot ongelijke behandeling of uitsluiting van oudere werknemers. De reclame laat zien dat samenwerking tussen generaties wenselijk is en bevat een duidelijk overdreven, absurdistische stijl. De uiting moet daarom worden gezien als satirisch en humoristisch, en niet als een serieuze bewering over de geschiktheid van oudere werknemers.

RCC CvB 28 mei 2025, RB 3915, LSR 2305; 2024/00677 (Klager tegen adverteerder). Wakker Dier diende een klacht in tegen een abri-reclame van KFC waarin een “Family deal voor 4” wordt gepresenteerd als goedkoper alternatief voor boodschappen. De maaltijd bevat hamburgers, hot wings en friet. De klacht stelt dat de uiting in strijd is met artikel 5 en 6 van de Reclamecode voor Voedingsmiddelen (RVV), omdat de maaltijd ongezond zou zijn en aanzet tot overmatige consumptie. Het College stelt vast dat de uiting de combinatie van producten als maaltijd aanprijst, maar geen afzonderlijk voedingsmiddel. Artikel 5 RVV is alleen van toepassing wanneer een voedingsmiddel als onderdeel van een maaltijd wordt aangeprezen. Het artikel is dus niet van toepassing op een reclame-uiting die een volledige maaltijd als geheel promoot. Ook artikel 6 RVV is niet van toepassing, nu er geen sprake is van expliciete aanmoediging tot overmatige consumptie en de getoonde hoeveelheden zijn afgestemd op vier personen. Het College bevestigt de eerdere afwijzing van de klacht. De reclame-uiting is niet in strijd met artikel 5 of 6 van de RVV. De klacht wordt definitief afgewezen.

Rb. Den Haag 25 april 2025, IEF 22676, RB 3899; ECLI:NL:RBDHA:2025:6874 (ANVR, TUI, Prijsvrij en D-Reizen tegen de Gemeente en Reclame Fossielvrij). Prijsvrij en D-Reizen steunen de Algemene Nederlandse Vereniging voor Reisondernemingen (hierna: ANVR) en TUI in hun vordering tegen het door de Gemeente Den Haag (hierna: de Gemeente) ingevoerde reclameverbod op fossiele reclame in de openbare ruimte (hierna: het Reclameverbod), gebaseerd op een initiatief van de Partij voor de Dieren. Stichting Reclame Fossielvrij heeft zich aangesloten aan de zijde van de Gemeente. Met dit Reclameverbod beoogt de Gemeente de gezondheid van haar inwoners te beschermen, de negatieve gevolgen van klimaatverandering terug te dringen en het milieu te verbeteren. De ANVR en TUI menen dat de Gemeente het Reclameverbod onbevoegd heeft genomen, dat het Reclameverbod in strijd is met de Grondwet, Europese wetgeving en de totstandkoming in strijd is met algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Leden van de ANVR, waaronder TUI, willen reclame kunnen (blijven) maken voor onder andere hun vliegreizen en cruises, en hebben er daarom belang bij dat de Gemeente geen uitvoering geeft aan het verbod.

RCC 12 maart 2025, RB 3889; 2024/00499 (Klager tegen adverteerder). Klager heeft beroep ingesteld tegen een oordeel van de Reclame Code Commissie van 3 december 2024. De Commissie oordeelde dat het product ‘Dildo Shot’, een alcoholproduct in de vorm van een mannelijk geslachtsdeel, niet de grens van het toelaatbare overschrijdt. De bestreden reclame-uitignen in het beroep zijn de website dildoshot.nl, waarop het product aangeboden wordt met een begeleidende tekst, en Instagram-posts, onder meer in het kader van Valentijnsdag. De klacht luidde dat het product in strijd is met artikel 5 van de Reclamecode voor alcoholhoudende dranken (RvA) door het uiterlijk van het product en de productnaam die beide expliciet een seksspeeltje betreffen. Dit zou onfatsoenlijk zijn, maar in dit oordeel ging de Commissie dus niet mee. Klager is het hier niet mee eens en voert vier grieven aan. 

RCC 22 augustus 2024, RB 3854; 2024/00319 (Jumbo). Naar aanleiding van een klacht heeft de Reclame Code Commissie geoordeeld dat Jumbo misleidende reclame maakt binnen haar fysieke winkels. De klacht betrof een bordje waarop stond dat een bepaald product weer verkrijgbaar was voor een lagere prijs dan voorheen, waarbij de indruk werd gewekt dat de prijs niet meer omhoog zou gaan (zie de advertentie hieronder). Maar na verloop van twee maanden was de prijs alweer gestegen met bijna 7 procent. Volgens Jumbo is dit gerechtvaardigd omdat de gemiddelde consument zal begrijpen dat haar verkoopprijzen afhankelijk zijn van wijzigende inkoopprijzen, waar Jumbo geen invloed op heeft. Toen de prijs in dit geval weer omhoog is gegaan heeft Jumbo het bordje uit haar winkels laten weghalen. Eén bordje is echter per ongeluk blijven staan waardoor de prijs van de aanbieding niet langer overeenkwam met de daadwerkelijke winkelprijs. Inmiddels heeft Jumbo besloten dat de prijzen van dergelijke aanbiedingen voortaan voor een periode van drie maanden zullen vaststaan in plaats van twee. Met deze ‘lange’ termijn zou de klant niet worden misleid. De Commissie wil er echter niks van hebben: volgens haar is de uiting op zichzelf, ongeacht de geplande termijn, misleidend. Door een prijs te adverteren als “niet tijdelijk” terwijl die in feite tijdelijk is, kan Jumbo de gemiddelde consument tot een besluit brengen dat hij anders niet had genomen. De reclame-uiting wordt dan ook in strijd met artikel 7 NRC geacht en mag niet meer door Jumbo worden gebruikt.

RCC CvB 7 augustus 2024, RB 3848, IT 4604; 2024/00078 (Marktplaats tegen Klager). Klager heeft van Marktplaats een e-mail ontvangen waarin staat dat PostNL de tarieven voor het versturen van een pakket heeft verhoogd. Dit blijft niet beperkt tot feitelijke informatie, maar hier staat ook in dat de verzendlabels van Marktplaats hierdoor voordeliger zijn dan die van PostNL. De Commissie heeft hierover geoordeeld dat dit een wervende tekst is en er daarmee sprake is van reclame in de zin van artikel 1.2 sub a van de Code e-mail. Klager heeft geen toestemming gegeven voor dit soort e-mails, waardoor Marktplaats in strijd heeft gehandeld met artikel 1.3a van de Code e-mail. In appel stelt Marktplaats dat de Commissie de e-mail ten onrechte heeft aangemerkt als reclame. Zelfs als dit wel als reclame aangemerkt moet worden, heeft de Commissie nagelaten om de uiting in het licht van de gehele e-mail te beoordelen, die informatief van aard is.