Uitingen RTHA over nieuw luchthavenbesluit zijn geen reclame
CvB 6 oktober 2026, RB 4154; 2026/00142 - CVB (klager tegen Rotterdam The Hague Airport). De zaak betreft een publicatie van Rotterdam The Hague Airport (RTHA) in De Heraut en een brief aan omwonenden over de aanvraag van een nieuw luchthavenbesluit. In de uitingen staan onder meer de mededelingen dat RTHA een “stap naar schoner en stiller” zet, dat “minder hinder” het uitgangspunt is, dat er minder nachtvluchten komen, geen extra commerciële vluchten op fossiele brandstof worden toegestaan en dat schonere en stillere vliegtuigen tot minder geluid en uitstoot moeten leiden. Appellante stelt dat RTHA hiermee haar diensten en denkbeelden aanprijst en dat sprake is van duurzaamheidsreclame in de zin van de Code voor Duurzaamheidsreclame. De voorzitter en vervolgens de Reclame Code Commissie oordeelden echter dat de uitingen niet als reclame in de zin van artikel 1 NRC kunnen worden aangemerkt, omdat zij zijn bedoeld als informatie over de aanvraag en het daarmee samenhangende besluitvormingsproces.
‘Nergens goedkoper!’ voor Hollandse asperges voldoende onderbouwd
RCC 20 augustus 2026, RB 4152; 202600228 (klager tegen Vomar). In deze zaak over een reclame-uiting van Vomar staat de claim “Nergens goedkoper!” voor Hollandse witte asperges van AA-kwaliteit centraal. Vomar bood 500 gram asperges met voucher aan voor € 5,89. Klager stelde dat de claim onjuist en misleidend was, omdat Dirk in dezelfde periode witte AA-asperges voor € 4,99 aanbood. De voorzitter volgde de klacht aanvankelijk en oordeelde dat sprake was van vergelijkende reclame die een niet-bestaand prijsvoordeel suggereerde. Vomar maakte bezwaar en legde daarbij een verklaring van de directie van Dirk over. Daaruit bleek dat de asperges die Dirk in de relevante periode voor € 4,99 aanbood afkomstig waren uit Peru en Griekenland. De productpagina waarop klager zich had gebaseerd, bevatte een onjuiste afbeelding waarop Nederland als land van oorsprong stond vermeld. De Commissie kan daarom niet langer uit die productpagina afleiden dat Dirk in de overlappende actieperiode Hollandse witte asperges voor € 4,99 aanbood.
Vastgoedhandelaar handelt onrechtmatig door misleidende informatie over speculatieve landbouwgrond
Hof Amsterdam 1 september 2026, RB 4153; ECLI:NL:GHAMS:2026:2484 (IGN tegen [geïntimeerde]). [geïntimeerde] kocht van IGN Vastgoed, thans Vastgoed Neder-Land, twee percelen landbouwgrond voor in totaal € 148.000, met het oog op een mogelijke waardestijging bij een toekomstige bestemmingswijziging. Het hof oordeelt, net als de rechtbank, dat IGN zich heeft bediend van een oneerlijke handelspraktijk en daarmee onrechtmatig jegens [geïntimeerde] heeft gehandeld. Op grond van artikel 6:193j lid 1 BW rustte op IGN de bewijslast van de materiële juistheid en volledigheid van de verstrekte informatie. De brochures bevatten weliswaar grotendeels feitelijk juiste algemene informatie over woningnood, woningbouw en ruimtelijke ontwikkelingen, maar wekten door hun inhoud, opbouw en presentatie het misleidende beeld dat een bestemmingswijziging en bebouwing van juist de aangeboden percelen reële en op relatief korte termijn te verwachten mogelijkheden waren. IGN maakte onvoldoende duidelijk dat sprake was van uiterst speculatieve en risicovolle investeringen, zonder garantie op waardestijging en met een reële kans op verlies. De algemene waarschuwingen op de website, in de koopovereenkomsten en in de vragenlijsten namen dat misleidende beeld niet weg. Een consument moet volgens het hof niet alleen weten dát verlies mogelijk is, maar ook in staat worden gesteld bij benadering een reële inschatting te maken van de omvang van dat risico.
Reclamebord aan balkon mocht worden geweigerd vanwege aantasting woonuitstraling
Rb. Oost-Brabant 10 maart 2026, RB 4150; ECLI:NL:RBOBR:2026:1440 ([eiser] tegen het college van B&W Eindhoven). In deze zaak tussen [eiser] en het college van burgemeester en wethouders van Eindhoven staat de weigering van een omgevingsvergunning voor een reclamebord centraal. [eiser] had aan het Franse balkon van het pand waarin zijn dienstverlenende bedrijf is gevestigd een reclamebord van 2,90 bij 0,96 meter bevestigd. Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument. De Adviescommissie Omgevingskwaliteit Eindhoven adviseerde negatief over de aanvraag, waarna het college de vergunning weigerde. De rechtbank oordeelt dat het college op het welstandsadvies mocht afgaan. Een bestuursorgaan mag een dergelijk advies volgen wanneer het zorgvuldig tot stand is gekomen, de redenering begrijpelijk is en de conclusies daarop aansluiten. [eiser] heeft geen deskundig tegenadvies overgelegd en ook geen concrete aanknopingspunten aangedragen die twijfel oproepen over de zorgvuldigheid of inhoud van het advies.
Glaspoort overtreedt Code Postfilter met reclamebrief over gratis glasvezelaansluiting
Vzr. RCC 1 oktober 2026, RB 4233; 2026/00502 (Klager tegen Glaspoort). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft een klacht over een geadresseerde brief van Glaspoort toegewezen. In de brief, die klager op 11 juli 2026 ontving, werd onder de kop ‘Gratis glasvezelaansluiting’ aangekondigd dat Glaspoort binnenkort in de buurt glasvezel zou aanleggen. Ontvangers werden opgeroepen toestemming te geven voor de werkzaamheden, zodat hun woning gratis kon worden aangesloten. Klager stelt dat hij bij Postfilter staat geregistreerd en daarom geen geadresseerde reclame had mogen ontvangen. Glaspoort voert aan dat de brief geen reclame is in de zin van artikel 1 NRC, maar uitsluitend feitelijke informatie bevat over de voorgenomen aanleg van glasvezelinfrastructuur. Volgens Glaspoort wordt geen abonnement of andere betaalde dienst aangeboden en dient het verzoek om toestemming uitsluitend een praktisch en operationeel doel. De Code voor het gebruik van Postfilter 2025 zou daarom niet van toepassing zijn.
RvS stelt prejudiciële vragen over voedingssupplementen, geneesmiddelen en medische claims in online reviews
Raad van State 25 maart 2026, RB 4151; LS&R 2473; IEFbe 4337; ECLI:NL:RVS:2026:1651 ([appellanten] tegen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport). In deze zaken tussen de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en verschillende online verkopers staat de vraag centraal wanneer een als voedingssupplement verkocht product moet worden aangemerkt als geneesmiddel naar aandiening. De NVWA constateerde dat de verkopers verschillende producten op hun websites presenteerden met uitingen over onder meer pijn, gewrichten, verkoudheid, griep en het coronavirus. De minister legde daarop boetes op wegens het zonder handelsvergunning te koop aanbieden van geneesmiddelen en het maken van reclame voor geneesmiddelen zonder handelsvergunning.
Geen indruk van directe slachtofferhulp in Nederland door Terre des Hommes
RCC 18 augustus 2026, RB 4146; 2026/00417 (klager tegen Terre des Hommes). In deze zaak staat de vraag centraal of een e-mail van Terre des Hommes misleidend is doordat daarin de indruk zou worden gewekt dat de organisatie in Nederland directe hulp verleent aan slachtoffers van online seksueel geweld. In de e-mail wordt aandacht gevraagd voor online seksueel misbruik van kinderen, waaronder het gebruik van AI om nepnaaktbeelden te maken. Terre des Hommes beschrijft daarbij onder meer haar inzet om jongeren te leren hoe zij zich online kunnen beschermen, ouders en professionals te ondersteunen bij het voorkomen en herkennen van online misbruik en overheden en techbedrijven aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Klager stelt dat de e-mail misleidend is, omdat Terre des Hommes in Nederland geen directe hulp verleent aan slachtoffers van online seksueel geweld. Terre des Hommes voert aan dat zij inderdaad geen directe slachtofferhulp in Nederland verleent, maar zich richt op het voorkomen en stoppen van kinderuitbuiting. Haar werkzaamheden zijn zowel nationaal als internationaal. Volgens Terre des Hommes wordt in de campagne niet gesteld of gesuggereerd dat zij in Nederland als hulpverleningsorganisatie optreedt.
Boerschappen overtreedt Code e-mail door reclame te versturen ondanks eerder bezwaar
Vzr. RCC 1 oktober 2026, RB 4232; 2026/00511 (Klager tegen Boerschappen). De voorzitter van de Reclame Code Commissie heeft vastgesteld dat Boerschappen in strijd heeft gehandeld met de Code reclame via e-mail door ongevraagd een commerciële e-mail te versturen. Klager stelt geen klant van Boerschappen te zijn en in het verleden bij haar (rechts)voorganger te hebben aangegeven geen reclame meer te willen ontvangen. Nadat deze wens herhaaldelijk niet was gerespecteerd, bevestigde Boerschappen eind 2025 dat de contactgegevens van de klager waren verwijderd. Desondanks ontving klager op 16 augustus 2026 opnieuw een e-mail met reclame. Boerschappen erkent dat deze e-mail ten onrechte is verzonden. Door een foutieve upload tijdens een gegevensmigratie was klager opnieuw op een verzendlijst voor commerciële e-mails terechtgekomen, waardoor zijn eerdere bezwaar niet correct werd verwerkt.
Eén gratis lot per IBAN doet geen afbreuk aan slogan Postcode Loterij
RCC 12 augustus 2026, RB 4145; 2026/00381 (klager tegen adverteerder) In deze zaak staat de vraag centraal of de mededeling van de Postcode Loterij dat “iedereen” een lot cadeau krijgt misleidend is, omdat per IBAN slechts één gratis lot kan worden geactiveerd. Klager stelt dat hierdoor niet iedereen afzonderlijk een gratis lot kan aanvragen. In het bijzonder wijst hij op stellen die uitsluitend over een gezamenlijke en/of-rekening beschikken. Volgens klager wordt bovendien pas tijdens het activatieproces duidelijk dat de controle aan de hand van een IBAN plaatsvindt. De Postcode Loterij voert aan dat de slogan tot uitdrukking brengt dat de actie breed toegankelijk is en niet moet worden opgevat als een onvoorwaardelijke garantie dat iedere individuele persoon steeds aanspraak kan maken op een gratis lot. De beperking van één gratis lot per IBAN dient volgens adverteerder ter voorkoming van misbruik en fraude. Tijdens het activatieproces wordt volgens haar herhaaldelijk vermeld dat per IBAN maximaal één gratis lot kan worden geactiveerd.
Schokkende beelden van dierenleed in commercial VIER VOETERS niet in strijd met goede smaak en fatsoen
RCC 1 oktober 2026, RB 4231; 2026/00510 (Klager tegen Stichting VIER VOETERS). De Reclame Code Commissie heeft een klacht over een televisiecommercial van Stichting VIER VOETERS afgewezen. In de commercial wordt aandacht gevraagd voor het lot van de beren Rocky en Dunbar, die in gevangenschap hebben geleefd. Daarbij worden onder meer beelden getoond van een vastgebonden beer die door honden wordt aangevallen, gevolgd door beelden van medische verzorging en beren in een natuurlijke omgeving. Volgens de klager zijn de beelden te schokkend om uit te zenden op een tijdstip waarop ook jonge kinderen televisiekijken. Zijn dochter raakte door de commercial, die omstreeks 10.15 uur werd uitgezonden, ernstig overstuur. Stichting VIER VOETERS voert aan dat de confronterende beelden noodzakelijk zijn om bewustwording over dierenmishandeling te creëren en donateurs te werven. Volgens de stichting zijn de beelden kort, functioneel en proportioneel en is bewust gekozen voor uitzending buiten programma's die specifiek op kinderen zijn gericht.